türkiye

Üzerinde yaşadığımız ülke.

Yaşıyor muyuz ama gerçekten ? Emin değilim.

18 yaşındaki çocuk ygs lys derdinde. ölüm stresi yaşıyor çoğu. olmazsa hayatım kayarsa düşüncesi beynini kemiriyor. yaşı 18 henüz.
22 yaşındaki genç iş bulabilecek miyim derdinde. bölümü okuyor, aklında mesleği belirlemiş ama iş ? torpilden, düzensizliklerden korkuyor. bu gencin yaşı 22.
27-28 yaşındaki erkek askerliği düşünüyor. Silahtan çekinen, silahı sevmeyen yada asker olacak psikolojide olmasa bile eline silah verilecek, biliyor. sınıra gönderilir miyim, ölür müyüm diye merak ediyor.
30-35 yaşında hala çocukça umutları var. belki sevdiğiyle beraber olamamıştır ya, etrafındakilerin varlığı gereksizdir onun için. *
Cennet vatan diyoruz da, yıpranıyoruz be. Gerçekten paralanıyoruz. Paramız mı yok ? Sevgili olmuyor sevdiğin. Bakamıyorsun işte kendine. Sevdiği oğlana bir bakıyorsun paçası düzgün. gözlükler bilmem kaç bin lira. ayakkabılar öyle. sende yok işte. senin yapacağın çalışmak, çalışmak, çalışmak. aklında sevdiğin, büyük hayallerin elinde kalem bir sınava çalışmak. yapamazsan, bitti. nice genç vardır o sınavda başarısız olmuştur da intihar etmiştir, ağır travmalar yaşamıştır. Çok severiz başarısızı ezmeyi çünkü. o yapamamış ya, sen yaptığın için alay edersin yada acırsın. hiçte hakkın yoktur üstelik.

Gençliğimizi heba ettik, hayatımızın da garantisi yok. Ne 1000 yıllık galler ağaçları gibi türk ağaçlarımız var, ne sistemlerimiz düzgün işliyor, ne insanlarımız candan, gönülden seviyor, ne de yöneticilerimiz dürüst. hiçbir şey doğru düzgün değil. herşey eksik. herşey paramparça.

Türkiye ve hayat. Ayrı ayrı zor da, birlikte olunca hepten paramparça ediyorsunuz.