before sunrise

Bir çiftin yıllara yayarak birbirini tanıyabilme eşiğini bir gecede aşan, yakaladıkları büyünün kaybolacağını düşünmekten ödü kopan biri detaycı biri de sanatkar ruhlu iki gencin geçirdiği bir günden bana göre muhteşem bir hikaye çıkaran film. ilgiyle dinlenen hayallerin, hayata dair fikirlerin, sanat ürünlerinden çıkarılan anlamların ifadesinin, korkuların, deneyimlerin yıllar geçtikten sonra aynen filmin başındaki evli çiftte olduğu gibi zırvalıktan ibaret olarak algılanacağını ve dinlenilmeyeceğini düşünmek birçoğumuzun ilişkisindeki en büyük korkusuyken, esas kızın ben birinin neyi nasıl anlatacağını saçını hangi şekilde tarayacağını bildiğim an ona aşık olabileceğimi düşünürüm demesiyle boğazımı düğümlemiştir.

--spoiler--
Geçtikleri yerlerin onlar ayrıldıktan sonra anlamsızlaşmasıyla bile bitebilirdi aslında film. Hep mutlu sonla bitmesin diye geçirdim içimden çünkü bu o izlemeye doyamadığım doğal konuşmalarını basitleştirecekti. Filmin bu şekilde bitmesi ve devamı olarak yeni bir film çekilmesi yerinde olmuş. Birazdan onu izleyeceğim ve hüngür hüngür ağlayacağım. Çünkü devamı hakkında tek bir şey bilmiyorsam da eminim ki 6 ay sonra buluşmadılar, herkes bir şekilde kendi yolunu çizip hayatına devam etti. Fakat ikisi de birbirleriyle paylaştıkları hikayelerinin dinleyenlerinden aynı tepkileri alamadı, aynı hayretle dinleyen hayran bir yüz bulamadı karşısında. Kimseyle geçirdiği vakitten bu kadar zevk duymadı. Belki evlenmiş de olabilirler ama buluştuklarında birbirleri arasındaki Tanrının doldurduğu o boşluğu yine hissedecekler, yine anlamlandıracakları bir yerden geçip görüşmedikleri bunca yıl neler olduğunu anlatacaklar... Ve sonunda hayat herkes için kaldığı yerden devam edecek- hepsi bu.
--spoiler--