bugün

zehir

Çocukken haftalar bana asırdı;
Derken saat oldu,derken saniye...
ilk düşünce,beni yokluk ısırdı:
Sonum yokluk olsa bu varlık niye?

Yokluk,sende yoksun,bir var bir yoksun!
insanoğlu kendi varından yoksun...
Gelsin beni yokluk akrebi soksun!
Bir zehir ki,hayat özü faniye...

Necip Fazıl Kısakürek.
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com