suskunlar

sırf ahmet kaya'ya olan önüne geçilemez hayranlığım yüzünden başladığım dizi. beklentilerimin çok üzerinde olduğunu söylemem lazım öncelikle. behzat ç'nin yokluğunda öyle vakit geçsin diye izlemekti niyetim. fakat arka arkaya 4-5 bölüm izlediğim günler oldu. çok kısa bir süre içerisinde de finali yaptım zaten. ufak tefek eksiklikleri, hataları saymazsak bildiğin kalite bir dizi olmuş.

ne güzel intikam alınmış, izleyicinin de içi soğumuş biraz olsun. ne vardı da son sahnede cebrail ve gazanfer'i gösteriyorsun. ha illaki hikayeyi o eksene kaydıracaksan da bekle ikinci sezonu, orada şaşırt izleyiciyi. hiç gerek yoktu buna. hatta bu sezon son olmalıydı, dallanıp budaklandıkça boku çıkacak çünkü dizinin. o klasik ikinci sezon sendromu var ya, çok iyi başlayıp da sonradan çuvallayan diziler hani. o diziler arasına bu kaliteli yapımın eklenmesine gönlüm razı olmaz. ama ne yazık ki öyle olacak gibi görünüyor. ahu, bilal ve ecevit arasında gelişecek olan aşk hikayeleriyle yürümez bir kere. yine de erken konuşmamak lazım. izleyip göreceğiz.