parasızlık

Arkadaşlarla dışarıdayken “abi ben aç değilim” deyip ilk fırsatta eve koşup dolapta ne varsa domuz gibi yemektir. “hafta sonu çok işim var siz eğlenin ben çalışcam amk” deyip kâh sokaklarda it gibi sürterek, kâh hiç merak edilmemiş ve kapağı hiç açılmamış kitapları okuyarak cumartesi akşamının içine s.çmaktır. Dilenciye verilen paraya pişman olmak, “lan gidip geri istesem mi aceba?” diye düşünmektir. Düğüne gidip “anaaa, altını unutmuşum ya la!” şeklinde yavşak ayaklara yatarak arkadaşların zekâsıyla alay etmeyi bir görev bilmektir. “olum bak ihtiyacın varsa ben alırım/ısmarlarım/borç veririm” gibi teklifleri “la olum ihtiyacım olsa söylerim alalaaa” kalıbıyla geri çevirmektir. “Sen bize kıyak yapmıştın vaktiyle, bizim sana yapmamıza niye izin vermiyorsun a o.ospu çocuğu” diyen arkadaşları sırtlayıp hacca götürmek istemektir. "yaw bugün bi keyfin yerinde yüzün gülüyor hayırdır?" sorusunun cevabı "e faturaları yatırabildim sonunda amk" olduğu halde "öyle mi görünüyorum allah allah" diyebilmektir.

Şartlar ne kadar zorlu olursa olsun, sigara ve biraya para ayırmak, aksi halde delireceğinin farkında olmaktır.