atatürk ün gençliğe hitabesi

Özellikle bu aralar, Türk gençliğinin günde en az bir kere olmak üzere her gün okuması gerektiğine inandığım, Atatürk ün Türk gençliğine seslendiği yazıdır. işin ilginç yanı, şu sıralar okunduğunda, Atatürk ün uzun yıllar öncesinden sanki şu anda bulunduğumuz rezalet durumu görüp bu seslenişi kaleme almış olmasıdır. Ve artık hiç bir şeyle ilgilenmeyen, farklı bir dünyada yaşayan, kendini başka başka ve tuhaf şeylerle meşgul eden Türk gençliğini uyandırmada (eğer okunursa) birinci derecede aktif rol oynayacağına inandığım hitabedir. Zira artık, yumurta kapıya dayanınca, genci yaşlısı demeden, bir uyanma hissi oluşmuş durumdadır. Muhtaç olduğumuz kudretin damarlarımızdaki asil kanda mevcut olduğuna Tandoğan ve Çağlayan mitinglerinden sonra aşırı derecede inanmış durumdayım. Fakat benim endişem damarlarımızda gerçekten asil bir kanın dolaşıp dolaşmadığı değildir.

Acaba, şu an aşırı derecede muhtaç olduğumuz damarlarımızdaki asil kanda bulunan kudret bu milleti kurtarmaya yeter mi? Muhtaç olduğumuz kudreti niye daha yeni yeni farkına varıp da ancak harekete geçebiliyoruz? Yumurtaya kapıya dayandıktan sonra damarlarımızdaki asil kan gerçekten işe yarar mı?

"Atatürk ün Gençliğe Hitabesi" olmasa, bu kendi kendime sorduğum sorulara yanıtım pek de iç açıcı olmayabilirdi. Fakat, ne kadar geç olursa olsun uyanıp da harekete geçtiğimiz taktirde(ki geçtik, hem de fazla fazla) bizi kimsenin durduramayacağını söyleyen Atatürk e sonsuz derecede inanıp güvendiğim için, Atatürk ün bu kadar ileriyi görebildiğini bildiğim için, Atatürk ün Türk milletinin ortak bağımsızlık duygusuna sonuna kadar inandığı için, her zaman, her şart her koşulda bu millete güvenim sonsuzdur..