ben bu yazıyı sana yazdım

Beni güzel hatırla diyecektim, Orhan veli benden önce davranmış.
Gerçiii ne hatırlayacaksın ki ne kadar buldun beni ?
Sana anlamanı istediğim vakitler vermek istedim. Anlatamam ben sen anlarsın. Anlarmısın bilmiyorum bilmiyorum çünki yaşamadım.
Beklide hevestin bilmiyorum. Bilmiyorum çünki heves olanı da yaşamadım gelip geçeni de. Beklemiyordum , aslında hesapta yoktun olsan ona göre nefes alırıdım. Bilmiyorum çok mu güldürdüm seni. Olsun canım zaten düşmüşüz ayaklardayız ayıko musun? Söylenmemiş bir sürü merhaba, bir sürü veda , bir sürü kendine dikkat et var. Bunları nasıl telafi edeceğiz ki? Eksik kaldık. Neresinden tutup da söyleyeyim? seninle daha güzel olacak beni? Söylüyorum işte seni özlemek isterdim ama özleyecek bir parçan varmı bende? Ya yemin ediyorum belki güleceğim kendime ama göze almışım. Böyle simsiyah bir sayfa olsa sen gelsen elinde bembeyaz bir kalemle yazsan yazsan, o kadar yazsan ki geriye sadece bir ozan kalsa. Bir tek beni yazmasan . çünki ben böyle alıştım sana. Olmamana alıştım. Allaha inanmadığım kadar senin olmayacağına inandım. Elden bir şey gelmez ki. Bak söylüyorum şimdi sonra demedi deme. Hani bir gün sıfatıma karşı birkaç kelime edersen arada çıtlatma seni ben yok bildim. Olmadın. Olamaycaksın diye inandırdım kendimi. Haa olursan beni değiştirmen gerek. Olduğuna inandırman gerek. Olursan da öyle ol zaten. Eften püften olacaksan olma harbi diyorum. Eğer sen kendini bana olmuş gösterebileceksen ve kabul ettirebilceksen ol. Yarım yamalak olucaksan olma. Ctrl + A + del i biliyor musun sen ? benim hemen hemen her gün yaptığım şey. Çok güzel yazıp yazıp yazıp silmek. Siliyorum çünki yakıştıramıyorum ki. Beni söylediklediklerimle yargılama. Silgi tozlarına bak. Bunu silmeyeceğim ama bilki sana söylediklerimin en kötüsüydü. Sen ve kötü aynı yerde durmuyor sindiremiyorum bunu ama dursun canım ne olacak okur okur gülerim. Omzuma yaslanırsan birlikte güleriz .