mehmet topal

kendisine bir iki çift lafım var;

sevgili mehmet topal,

fenerbahçe bu ülkenin en büyük spor kulüplerinden birisidir. çok saygıya, sevgiye layıktır. sen de profesyonel bir sporcu olarak sana iyi şartlarla gelen bu kadar büyük bir kulübü tercih edersen eğer, sana beddualar edecek filan değilim. sadece başarı dileyebilirim ve eğer fenerbahçe forması giyersen senden ve senin üzerinden tüm futbolcu arkadaşlarından bir istekte bulunabilirim;
lütfen sevgili mehmet lütfen oynadığınız takımın taraftarlarına yaranmak için ben doğuştan galatasaraylıyım, benim ailem fenerbahçeliydi, ben beşiktaş için canımı veririm filan demeyin. çünkü biz inanıyoruz lan bunlara mehmet. vallahi inanıyoruz. sen ''ben galatasaraylıyım, buralara gelmemi galatasaray' a borçluyum'' diyorsun ya mesela, işte o zaman biz bu sözlerinde samimi olduğunu düşünüyoruz, sırf bu iki cümleyi kurdun diye normalde olduğundan çok daha değerli oluyorsun bizim gözümüzde. yani o kadar ki senin maçını izlerken beşiktaşlısı, fenerlisi sadece gururlanıyor belki ama galatasaraylısı senin için dua ediyor be mehmet. vallahi kendimden biliyorum sırf galatasaraylısın diye ''allahım mehmet' e top gelsin, allahım güzel pas versin'' gibi çocukça, saçma sapan dualar ettim lan kaç kez maçını izlerken.
lütfen mehmet, inandırmayın bizi bir daha böyle şeylere. sonra çok üzülüyoruz oğlum. çok kırılıyoruz, kendimizi aptal gibi hissediyoruz. alt tarafı bir eğlence, bir spor olan bu futbol için biz birbirimizle kavga eder hatta birbirimizi öldürürken ve takımdan zerre karşılık beklemezken; o takımlardan milyon eurolar kazanan adamların biraz daha fazla kazanabilmek için rakip takıma imza attığını görünce öfkeleniyoruz ya hani, işte o öfke kendimize aslında. biz nasıl bu kadar salak olabiliyoruz diyoruz, biz nasıl inanıyoruz bu adamlara da bu kadar seviyoruz diyoruz.
ben seni tanımam etmem, allah için dürüst olayım 1 sezon hariç galatasaray' ın kadrosundaki yıldız oyuncu filan da olmadın hiç. hatta alay konusu olmuştun barış, sarp ve ayhan ile birlikte. ama giderken dedin ya hani ''ben galatasaraylıyım'' diye, ''beni buraya galatasaray getirdi'' diye... işte biz o zaman ''lan'' dedik, ''adam çok seviyormuş lan galatasaray' ı'' dedik ve çok sevdik seni. bir sürü farklılıkları olan insanların ortak paydası olup onları eşitleyebiliyor birbirine, taraftarlık denen bu kavram çünkü. inan abimiz gibi sevdik, kardeşimiz gibi sevdik seni. babam bana ''sınavlara çalışıyor musun'' sorusunu sorduğu kadar ''mehmet ve arda oynuyorlar mı takımlarında'' sorusunu sormuştur bu sezon inan. o yüzden tekrar tekrar rica ediyorum mehmet; bizi kandırmayın oğlum bir daha. bak fenerbahçe' ye gitme filan diyemem, ne haddime böyle büyük bir camiayı kötü göstermek, ama madem ki metin oktay olamıyorsun; o halde olabilecekmiş gibi davranma bir daha, davranmayın. ''sevenleri üzmeyelim baba'' demenizi beklemiyoruz da zaten, en azından bu kadar sevdirmeyin kendinizi bir daha. oyununuzla değil, tek sözünüzle seviyoruz çünkü biz sizi. söylemeyin bir daha, küstürmeyin bizi. çünkü farkında olsan da olmasan da o milyon euroları bizim o renklere, o armaya olan sevgimiz sayesinde kazanabiliyorsunuz siz. lütfen mehmet bir daha kandırmayın bizi ve son söz;

adamsın metin oktay adam adam!!!