alzheimer

bnim ananem bu hastalıktan 2 yıl önce vefat etti. bu hastalığın kitabını yazacak kadar bilgi sahibiyim. hem bakanı hem de baktıranı yoran ve üzen ve artık gençlerde dahi görülmeye başlayan unutkanlık hastalığıdır. beyin daralması olarak ifade ediyor doktorlar. evreleri var. 7. evreden sonrası çok kötü, allah kimsenin başına vermesin. bu hastalıkta beyin yavaş yavaş komut vermeyi bırakıyor. ilk başlarda hafif unutkanlık ve başda sürekli bir yanma hissi oluyormuş. daha sonra alıp başını gitmeler başlıyor yani devamlı gözetim altında olmalılar. evreler ilerledikçe hastalık daha da zorlaşıyor. artık kişi kimseyi tanımıyor. çocuklarını dahi hatırlamıyor. kızına anne kocasına ya da erkek çocuğuna baba diyor. çocuklaşmaya başlıyor tamamen. bir çocuk gibi büyüklerden korkuyor. tuvaletini bile bilinçsiz yapaıyor malesef altına. daha da ilerleyen evrelerde vücut kendini hiç tutamıyor 2-3 kişi zor kaldırıyor denge olayı hiç yok. hastane kontrollerinde ambulansla bile gidilebiliyor. ve en kötüsü yemek yerken beyin çiğneme komutu vermiyor. çenesini ya siz oynatıyosunuz ya da sırf püre veriyorsunuz. hatta meyve suyunu biberonla bile içebiliyor. devlet bu konuda çok yardımcı. herşekilde yardımcı havalı yatak veriyor, özel mamaları var alınması çok zor olan. hatta bezini bile veriyor. ne kadar kuvvetli beslerseniz o kadar güçlü ve uzun yaşıyorlar. alzheimer hastalarının uzun yaşamı bakımla alakalı. bizim doktorumuz hayret etmişti. ananemi 8 yıl yaşattık. tabi önce allahın izniyle. bu konu o kadar uzun ki sayfalar yetmez arkadaşlar. bu hastalık beyin fazla yorulduğu için oluyormuş. siz siz olun gerekli gereksiz şeylerle beyninizi yormayın. hayat güzel ve yaşamaya değer. yaşamın tadını çıkaın.