terennüm

bana şunu hatırlatmıştır;

Tolstoy ile Maksim Gorki Kırım'da gezinirlerken, Tolstoy bir kuşun ötüşünü duyar. Kuşu merak ettiğini hisseden Gorki, Tolstoy'a daha bu ne kuşudur dedirtmeden, ispinoz olduğunu söyler. ispinozun hep aynı öttüğünü de sözüne ilave eder.

Sonra filozofiye dalıverirler..Tolstoy, bir husustaki görüşlerine muhalif şeyler söyler. Oysa daha önce farklı düşünmüş, farklı söylemişti. Bu farklılığı gören Gorki hemen soruverir;

Üstad..! Önceleri böyle düşünmüyordun, farklı düşünüyordun. Oysa görüyorum ki şimdi yeni şeyler söylüyorsun. Kendinle çelişmiyor musun?

Tolstoy şu cevabı verir : Gorki..! Ben ispinoz kuşu değilim ki, her zaman aynı türküyü söyleyeyim. insan kalbinin bin türlü nağmesi var. Bu gün de başka bir nağmemi terennüm ediyorum.

alıntıdır.