taraf

rasim ozan kütahyalı'nın ayrılmasıyla sevinip okumaya başladığım, ümit kıvanç ve nabi yağcı'nın ayrılmasıyla üzüldüğüm gazetedir.

taraf ilginç ve kaliteli bir gazeteydi gerçekten.

kaliteli olmasının sebebi birbirine 180 derece zıt görüşleri içinde barındırması, bunları tek bir potada; tek bir oluşumda eritebilmesiydi.

bu zıt görüşleri birleştiren en büyük ortak nokta ise, ''siyasi görüşlerimiz farklı ama düşmanımız aynı kişi*'' düşüncesiydi. bu düşünce taraf içinde liberaller ve sosyalistleri birbirine bağlamıştı.

bu bağ bugünlerde iyice koptu. 2 sosyalist yazar daha gazeteden ayrıldı (daha öncede ayrılan sosyalist yazarlarda vardı)

şimdi benim bildiğim taraf'ta sosyalist görüşlü 4 yazar kaldı (roni margulies, murat belge, mithat sancar ve erol katırcıoğlu). bunlar ''etliye sütlüye pek dokunmayayım'' tadında yazarlar olduğu için bence taraf gazetesinden ayrılmazlar.