istanbul

Kötü yemekleri pahalıya, iyi yemekleri çok pahalıya yediğim şehir.

Şehrin yüzde 70'i istanbul'lu değildir.

Bu kenti ana caddelerde değil ara sokaklarda öğrenirsin, sokaklara karış.

Trafik tabelası yok diye her yolu girilebilir, dönülebilir sanmayın; trafik tabelası var diye bir yolu tek yön, çıkmaz sokak falan da sanmayın, tabelalara fazla güvenmeyin.

Eminönü'nde gün batımını izlerken gördüğünüz o havada turlayan martılar, sizin yarınki öğle yemeğiniz olacak. Onları son defa canlı canlı görüyor olduğunuzu unutmayın, şevkat gösterin. Simit atın mesela.

Tinercilere acıyıp iyi davranmaya kalkmayın.

"Şehir merkezi-Centrum" diye bir yer yoktur. Arayıp durmayın.

"Köprü (boğaziçi) bu saatlerde tıkalı mıdır" gibi bir soru mânâsızdır.

Yağmur yağarken taksi bulmaya çalışmak beyhude bir çabadır. başınızın çaresine bakın.

Yediğiniz sey, yediğinizi sandığınız şey olmayabilir. Beklentiniz ve elinizdekilerin uyuşma oranı, ödediğiniz meblağdan bağımsız bir değişkendir.

"Karşı" her zaman sizin olmadığınız taraftır.

Minibüsler ve özel halk otobüslerinin trafikte her şeyi yapma hakları vardır. Sıhhatiniz açısından itiraz etmeyin, tartışmayın, korna çalmayın, selektör yapmayın.

Yolda yürürken size biri çarptığında özür dilemesini beklemeyin. Siz çarptıysanız da özür dilemek icin durmayın. Zira herkesin acelesi vardir bi yerlere koşturuyorlardır.

Sizinle tartışan olursa "sen benim kim olduğumu biliyomusun lan?" diye sorun, "lan"ı eksik etmeyin, mutlaka olsun.

Evet o trenler epey eski. Bin yâhu, bir şey olmaz.

Taksim-Bakırköy arası, dolmuşla ve cengaver sürücüsü sayesinde azami 20 dakika, bilemedin 25 dakika sürer; trafiğe bakip korkmayın.

Mafyadan birini tanımıyorsan otopark için para isteyen birisine sert davranma veya blöf yap. En garantilisi, ver parayı olsun bitsin.

Evde oturmayın, gezin dolaşın. Çünkü dünyanın en güzel şehrindesiniz. Beşiktaş'ta çay için, Karaköy'de simit yiyin, Beyoğlu'nda dayak yiyin, Sirkeci'de trene binin, Eminönü'nde ucuza kelepir mallar bulun, Kadıköy'de kaybolun.

Üstünüze motorlu testereyle gelen birisini görürseniz kaçın. O adam şaka yapmıyor.

Topkapı Sarayı Topkapı'da değil, Sarayburnu'ndadır. Boşuna Topkapı'ya gitmeyin.

Yardım tekliflerini reddedin, kandırılabilirsiniz, dolandırılabilirsiniz.

"Fermuarlı cebim var bir şey olmaz" demeyin. Kapkaççılar beceremezse gaspçılar alacaktır o cep telefonunu. Telefonu vermeden önce sim kartını geri isteyin. Cüzdanınızı da vermeyin hemen. "bari kartları ver, işine yaramaz onlar." deyin, onları da geri alın. "Yol paramı bırak." derseniz beş lira da cebinizde kalır. Teşekkür edip yola devam edin. Zamanınız varsa polise uğrayın. Size çay ikram ederler, çay içmiş olursunuz.