beşiktaş

Biz beşiktaş'ı sevdik, ilhan'ı sevdik, fernandes'i sevdik. Fener'e gidene kadar tümer'i sevdik, fener'e gidince sövdük ama yine de sevdik. Biz mustafa denizli'yi sevdik, basın toplantısıyla istifa ederken gözlerimizi ıslatan ertuğrul sağlam'ı sevdik. Kapalı'dan yükselen "kartal gol gol gol" haykırışıyla sevdik biz. Gol olmasa da sevdik. Şampiyonluk istedik ama şampiyonluğu değil, şampiyonluk coşkusunu, kenetlenmeyi sevdik.

Kimsenin anlayamadığı tarzda sevdik biz.

En kötü gününde de sevdik, en iyi gününde de. Bir kez tuttuk biz beşiktaş'ı. Hem memleket takımını tutup, hem beşiktaş'ı tutmadık. Gerekirse milli takımı bile tutmayız kıvamında sevdik beşiktaş'ı.

bizim için tektir beşiktaş. bizim için tektir siyah beyaz. Biz büyüklüğü değil, büyük diye değil, siyah diye beyaz diye sevdik. inönü'yü sevdik. Kazanmayı değil, kaybetsek de birlikte olmayı sevdik.

Günlük, sürekli, her türlü sorunumuzu beşiktaşla unuttuk biz.

Bizim için kupanın, şampiyonluğun, madalyanın, derecenin önemli olmadığını anlatamadık kimseye. bizim için çoğunluğun değil birlikteliğin önemli olduğunu anlatamadık. şöhretin değil, paranın değil, ruhun önemli olduğunu söyledik biz hep. Şampiyon olduğumuzda abartmadan havalandırdık bi tarafımızı, kararında sevindik, kararında yıktık ortalığı.

Küfrettik. Bizi anlamayanlara, önemsemeyenlere, geçiştirenlere değil. Yıllardır aksatmadan haklarımızı yiyenlere küfrettik. Adamlığı değil de şerefsizliği seçenlere küfrettik. Ceza aldık, izleyemedik. Bir daha küfrettik. dakka 85 olunca yatmaya başlayan anadolu kasaplarına küfrettik. Bizi provoke hakemi manipüle eden büyük takım topçularına sövdük.

Biz tüm bunları yapmaya devam edeceğiz.

inönü yıkılacak, yenisi yapılacak.

Quaresma gidecek, başkası gelecek.

Kış bitecek, gün dönecek.

Biz beşiktaş demeye devam edeceğiz.