clash of the titans 2 wrath of the titans

görseline diyecek lafım yok ama senaryoyu bir çocuğa yazdırsalar eminim daha kompleks bir hikaye çıkardı. filmde bazı noktalar insanın bu kadar da basit olmaz diye düşünmeye bile yeltenmeyeceği basitlikteydi.

--spoiler--
örnek vermek gerekirse labirentte karakterlerin kaybolduğu sahneler. eşşek büyüklüğündeki labirentin yollarının Hogwarts' ın merdivenleri misali değiştiğini gördüğümüzde eminim herkesin aklına kahramanların yolunun şans eseri Tartarus' a çıkacağı gelmiştir. Netekim, öyle de oluyor.
--spoiler--

bir diğer nokta da filmde öyle bir "foreshadowing" var ki sonraki sahnede ne olacağını zerre merak etmiyorsunuz. Filmde merak unsuru yok denecek kadar az. Olayların sonuçları sizi hiç şaşırtmıyor. Hatta öyle tesadüfler var ki "oha" diyosunuz.

tanrılar gerçekten amele gibi işlenmiş zaten ilk filmde de zeus dilenci gibi geziyodu burda iyice düşmüşü oynuyor.

--spoiler--
Hades', Kronos' a yardımcı olmaya bu kadar kararlıyken Zeus' un iki lafıyla nasıl taraf değiştiriyor anlamadım. Burda da bir Arka Sokaklar etkisi yok değil.

Herkeste bir döneklik var. Perseus mırın kırın ederken Zeus' u kurtarmaya karar veriyor. Agenor benim öyle bir babam yok derken trident' i bir tutuyor ki fikri değişiyor. Hades de Kronos tarafındayken bir anda Zeus' a yardım etmeye karar veriyor. En delikanlı adam Ares ki o da en başta yapmış dönekliğini Kronos tarafına geçerek.
--spoiler--

Velhasıl kelam, görsel açıdan güzel bir film ama hikayesi kötü. Benim tavsiyem filme babanızla giderseniz duygulu anlar yaşayabilirsiniz çünkü bir Titan filminden çok baba oğul filmi gibi. Baba-oğul ilişkileri dramatik bir şekilde işlenmiş.