liberalizm

en kısa ve en temel olarak özgürlükçülük olarak tanımlanabilir sistem.

insan ne kadar özgür olursa, genel olarak suç denilebilecek tüm şeyler de o kadar az olur ve her özgürlük, başka bireylerin özgürlük alanı sınırında biter. liberal sistemin ana pensibidir bu.

insanoğlu yasağa meyillidir. bu meyildendir ki yasak elmayı yemiştir.

ta en başta o elma yasak olmasa, muhtemelen binlerce çeşit yiyecek arasından keşfedilmeyecek veya çok zaman sonra keşfedilecekti. ancak bir tek elma yasaklanınca, yenmesi kaçınılmaz olmuştur.*
ekonomik olarak ise anlatmak için 'sömürü' kelimesini mutlaka kullanmak zorunda kalınan kapitalizm ile karıştırılmaması gerekir. liberal ekonomik sistemde devlet küçük fakat güçlüdür. çünkü bu sisteme göre devlet, tüccar değil devlettir.

yeryüzünde henüz tam olarak liberal bir devlet olmasa da bugün güçlü denilen, gelişmiş denilen devletlerin tamamı yarı-liberal devletlerdir.

yarı-liberal yani kırma liberal bir sistemin bile ülkeleri getirdiği hal düşünülünce tam bir liberal sistemde devlet ne olurdu kim bilir.

(bkz: hayallerde yaşıyor bazı ibneler)

sanılanın aksine bu sistemin paranın değil, özgürlüğün peşinde koşar.

ülkemizden popüler örnek;

kürt kelimesi en başından yasaklanmasa, kürtçe konuşanlar işkence görmese yani isteyen, kendini istediği gibi tanımlayıp istediği konuşsa, bugün kürt sorunu denen olgu bir hayalden ibaret olurdu.

veya;

vergiler, milletin kaçırmak için 40 takla atmayacağı kadar düşük olsa, temel ihtiyaç sayılan eğitim, sağlık, gıda gibi alanlarda hiç olmasa, millet düşük vergisini tam verecek, para kazanmak için daha çok çalışacak, şirketler büyüyecek, büyüdükçe devletin vergi geliri artacaktı.

bugün dolaylı ve direk vergilerle bir türk insanı, kazancının %53'ünü devlete vergi olarak ödüyor. bu vergi değil soygundur.

karşılığında aldığımız, çarpık sağlık hizmeti, yalan eğitim sistemi, bozuk altyapı, uydurma sosyal yardım.

sosyal devlet van depreminde çadırlarını çaldırırken, millet topladığı yardımları sağ salim yerine ulaştırabildi.

liberal devletlerle muhtaçlar yaşayamaz tezinin yanlışlığına en güzel örnektir.

1: yasak elma ya da yasak meyve artık her ne derseniz, benim değil genelin inandığı bir olay olduğundan örnek verilmiştir.

bireysel olarak, yasak meyve yenince avret yerleri birbirlerine zuhur oldu gibi bir inanış tarzım değil.

ya da ben, kalın kafamı böyle ince işler için yormuyorum.