iz bırakan kitap cümleleri

alıntı : "babam istanbul'un ilk karını gelgeç sevdalara benzetirdi, ne gönülde ne yürekte iz bırakmadan çabucak geçer, derdi.." * *

bu cümleyi okuyunca gelgeç sevda üzerinde düşündüm. evet sevda kelimesi bu cümleye ne kadar yakışmış tartışılır * ama hakikaten ne gönülde ne yürekte izi kalmaz bunların. hatta hatta hafızalarda kalan kareler bile hiç bir şey hissedilmeden bakılan fotoğraflar gibidir neredeyse..

bir de kara sevdalar vardır, bütün bilinen büyük aşıkların yazgısı, kara sevda olduğu için mi, kavuşamama olduğu için mi, ferhat ferhat olmuştur, şirin de şirin..

kara sevda dedik ya, gün görememişler dedik ya, sevdiğinin tenine doyamamışlar ya, kokusunu doyasıya içlerine çekip kaybolana kadar gözlerine bakamamışlar ya, sevda böylesine büyümüş, sevilen öylesine kavuşulmaz olmuş ya... sevenlerle birlikte herkes yanmış, sevdaları ağıt olmuş, türkü olmuş..

içinde azıcık sevgi olan insanın bile canı yanmış bu kavuşamama öyküsüne, çünkü yüreği hala kıpırdayan herkes o kıpırtının içinde sevme sevilme umudunu saklarmış..