fenerbahçe

fenerbahçe hayatın ta kendisidir. yedi yaşında babanın elinden tutularak duman altı kahvehanelerde nefes nefese maç izlemek yendiysek eğer mutluluktan tüm gece rüyalarda tribünlerinde bağırmak, yenildik ise saklanmaya çalışılan bir damla göz yaşıdır fenerbahçe. dünyanın tüm içinden çıkılmaz pisliklerine rağmen bir fener maçı sırasında her şeyi unutup sarı lacivert formanın büyüsüyle mest olmaktır. yıllar geçtikçe büyüyen bir aşktır. hayatın her alanında fenerbahçeli olmanın bilinciyle iyi bir insan olmaya çalışmaktır. yeri geldiğinde son anda kaçan şampiyonluktan sonra bir bankta tek başına sabahlamak, şampiyonlukta ise dünyayı, insanı daha bir sevmektir. hababam sınıfının sıcaklığı, turist ömerin insanlığıdır. ben bir yaşam biçimi olarak benimsediğim fenerbahçeyle çocuklar, torunlar yetiştirmek ve dünyaya güzel renkler katmak istiyorum. dileğim tüm takım taraftarlarının takımlarına aynı aşkla bağlanabilmeleridir. ancak şu da bilinmelidir ki haksızlıklara karşı göstereceğimiz dişin ışıltısı gözü dönmüşlerin gözlerini kör etmeye yeter de artar..