davuz zurna bana vurma 1 2 3

(bkz: bunu hatırlayan üniversiteli bile değildir)

unutulmayan, hala hatırda kalan çocukluk oyunlarından bir tanesidir. oyunun nasıl oynandığına gelince de;

Oyunculardan biri ebe olur ve gözleri kapalı bir şekilde duvara doğru dönerek ;Davul zurna! Bana vurma! 1 2 3 der. Diğer oyuncular ise daha önce belirlenen bir mesafede ebenin karşısında bekler ve ebe bu sözleri söyleyip arkasını dönene kadar ona doğru yürürler. Amaç, yaklaşarak ebeye değmeye çalışmaktır. Ebe arkasını döndüğünde oyuncular oldukları yerde kımıldamadan ve gülmeden durmaya çalışırlar. Garip şekillerde durmuş olan oyuncular birbirlerinin gülmesine neden olabilir. Ebe bu durumda kımıldayan ya da gülen oyuncuyu yakalar ve yeni ebe bu oyuncu olur. Eğer kimse kımıldamaz ve ebe kimseyi yakalayamazsa ebeliği devam eder. Oyun aynı şekilde tekrarlanır.