michael jackson

michael jackson the life of an icon dvd'sini izledikten sonra, ona yapılanları bir kez daha ayrıntısıyla görünce insanlığımdan utandırmış kral. bir insana nasıl piskolojik olarak toplu linç girişiminde bulunulur, öğrenmek isteyen alıp izlesin.

mj'in yakın arkadaşlarından biri 2005'teki korkunç mahkeme süreci için dava açan çocuğun annesinin ne kadar bela biri olduğunu, yaklaşan linç girişimini adım adım nasıl planladığını, bu şeytan kılığındaki insanların ünlülerden nasıl para kopardıklarını bir bir anlatıyor. hatta michael jackson'ı bu kadın hakkında defalarca uyardığını ama mj'in iyi niyetinden bunu göremediğini de anlattı. bir de utanmadan "michael jackson bizim aile babamız gibi" dedikleri video görüntüleri de mevcut. mj'in suçlu olduğunu ispatlamaya çalışan savcının yıllarca nasıl uğraştığını ve bütün bunların üzerine pis pis sırıtabildiğini de izliyoruz. bu şeytan varlıklar (insan demeye dilim asla varmıyor) yüzünden mj'in psikolojisi doğal olarak fena halde bozuluyor, uzun zamandır çektiği uykusuzluk hastalığı yüzünden kendine tam anlamıyla gelemiyor ve uyumak için ilaçlar kullanıyor.

mahkeme kararının açıklanacağı gün mj'in yakın bir gazeteci dostuna bir polis gelip şöyle diyor:" çok şanslısın, michael jackson tam önünde oturacak ve suçlu bulunduğunda onu burdan o kadar hızlı götüreceğiz ki başınız dönecek". bu kusulan nefret ve linç duygusu belki ortaçağda, taş devrinde mevcuttur ama bu çağda? bu kadar yetenekli, bu kadar mucizevi bir varlığın yok edilmek istenmesi nasıl bir psikolojidir, hangi insanlığa sığar? böyle güzel bir insan dünyaya kaç kez gelir gerizekalılar.

sonra karar açıklanıyor; "not guilty", "not guilty", "not guilty". ama mj buna hiç sevinemiyor ve gazeteci bu durumu şöyle açıklıyor: "yaşanılan yıkım o kadar büyüktü ki mj suçsuz bulunduğunda hiç bir tepki veremedi, hiç sevinemedi".

linç girişimi başarısız olsa da çok derin hasarlar bırakıyor ve mj neverland'e asla geri dönmüyor.

dvd bittikten sonra bir insanı bunları yaşayıp nasıl 4 yıl daha dayanabildiğine hayretler ettim. başkası olsa kesinlikle ve kesinlikle anında kafasına sıkardı, konser vermeyi falan aklından bile geçirmezdi. ama mj geri dönmeyi seçti.

mj'in duygusal olarak çok kırılgan olması, insanlara hayır diyememesi, her denilene inanması, yardımsever olması hep sömürülmesine sebep oldu, ne yazık ki. artık insanlara güvenmemesi gerektiğini anladığında ise çok geç olmuştu.

şimdi düşünüyorum da bu ızdıraptan kurtulduğuna seviniyorum aslında, ama onu o kadar çok özlüyorum ki hiç bir özlem bunu dindiremez, nesiller ve nesiller boyu.