karpuz

canım sıkıldı. hakkında özlü söz, şiir ve sair var mıdır acaba? diye düşünüp , google amcaya bi sorayım, dedim.(evet böyle garip şeyler geliyor aklıma.) ve açtım googleı taradım, aradım. ve şöyle şeyler buldum :

n’olacak şimdi
karpuz kestim kankırmızı
temmuzun bilmem kaçı
içim yandı gecenin bir vakti
hava sıcak
karpuz sıcaktı
böyle de yenmez ki

soğusun diye koydum dolaba
uyku galip geldi
unuttum gitti
buz tutmuş garibim
taş gibi
yenmez ki…
ama benim canım karpuz istiyor...
-----
karpuzname
tarlada görüp de miskindir sanma,
alçak yere gönül vermiştir karpuz.
toprağa yüz sürmüş haline kanma,
güneşle halvette derviştir karpuz.

çilesi tohumken başlar ocakta,
bir zaman zorlanır sarı sıcakta,
hamlıktan çözülür tavlı kucakta,
toprağın sırrına ermiştir karpuz.

suyunu çoraktan zahmetle çeker,
kol atar kökünden uzağa düşer,
kan dolar içine,hasretlik yeter;
acıdan şerbete varmıştır karpuz.

alınır satılır yok pahasına,
öğün olur nice halk sofrasına,
içini oy yanmaz,bıçak yarasına;
olmamayı zillet saymıştır karpuz!
----
hakikat böyle
bir karpuz çekirdeği için
hançer, hürriyet demektir...
----
karpuz kabuğu
içini yiyip seni de
denize atıverdiler değil mi?
yalnız sen değilsin
böyle atılmış
kendi hâline bırakılmış.
hasret,acı ve aşk bitirdi
bir sevgili bıraktı beni
tıpkı seni bırakanlar gibi
kendi dertlerimle başbaşa.
ikimiz de şuna sevinelim karpuz kabuğu,
başıboş,serbest,almış başımızı
gidiyoruz kendimizin de bilmediği bir yere.
karpuz kabuğu, senin için boş ama
ben insanım ne de olsa
içim dolmağa meyilli,
artık şimdiden sonra
zannımca gerek hep dert dolsa.
karpuz kabuğu, senin içini
tam tavında yediler
ondan çıkarmazsın sesini.
vakitsiz içimi yedi hasret...
daha ben şu yaşımda
hasretliğe dayanacak tavda mıydım sanki?
aşk dersen işte ona bir şey diyemem...
çünkü aşk ne çağ dinler ne tav.
her neyse gidiyoruz işte böyle
senin batman bir dalga elinden
benim can alıcım azrail.
karpuz kabuğu,deniz üstünde
ne de hoşuma gittin yüzerken...

aga ne güzel bi şeymiş bu karpuz oysaki. ne aşkmış arkadaş....