tutunamayanlar

nasıl olur da bu zamana kadar okumayı erteleyebildim dediğim güzide eser.

önceki entry'lerde belirtilen kitabın can alıcı noktaları dışında aklımda kalanlarla alıntılar yapmak gerekirse;

--spoiler--

bir de vatan denen şey vardı ki, çok iyi korunması gerekiyordu. bizler, her sabah hep bir ağızdan onu özümüzden çok sevdiğimizi, ant denilen bir şey içerek haykırıyorduk.

dünya tefekkür tarihine "durbakalımhelecilik" geçmezse babama yapılmış en büyük hakaret olacaktır bu.

"çünkü öğrenmiştim en çok bağıranın en iyi şiir okumuş sayıldığını ve öğretmenin bu zayıf tarafını keşfeden tek akıllı öğrenciydim."

--spoiler--

onun dışında facebook sayfalarında ziyan edilen olric'le geçen diyaloglar durup düşündüren hatta bazıları adamı dağıtan cinsten.

ve son olarak "bat, dünya bat." saygılar oğuz atay!