karabasan

3 yılı devirdim kendileriyle.

nedense ilk defa başına gelenler ısrarla bir şeyler gördüm, kıllıydı yahut diğer tabirleriyle göğsüme ellerini bastırdı, ayak ucuma oturdu gibi tanımlama güçlüğü çekiyorlar.

halbuki az bir tecrübeyle farkına varılır ki uykuya dalma sorunu olduğunu, ansızın uyandığını, kendini kastıkça acı içinde pes ettiğini öğreneceksin. bağırmak niye ki? ne bağıracaksın, annenle, abinle, ablanla, sevgilinle de yatsan, uyku senin uyku ve yine uykusuzuluk senin uykusuzluk. sen kendin kurtulacaksın o durumdan. farketmek çok önemli ki en önce kulağınızın ta içine işleyen uğultu bunun ilk adımıdır

3 yılı devirdim, gecede en fazla 7 kere başıma geldi. uyandığında ki gecede normal olmayan defalarca uyanmalara rağmen ne kadar rahat, sağlıklı bir uyku olduğunu tartışmaya bile gerek yok, normale dönecek gücünüz kalmaz. evet aslında tek sorunu bu, gücün kalmıyor. güne olumsuz, beton gibi vücut ve bir tutam enerjiyle başlama dezavantajı oluyor. kısacası bir sıfır yeniksin bu gün de.

ilginçtir, sırt üstü, sağa dönük, kolun karnının üstünde, sıcakta, soğukta, tok karnına, baharatsız sade yemeğin sonrasında, dualı, abdestli, mutlu, mutsuz ve daha şu an aklıma gelmeyen hallerle yatağa gitmek pek bir şey değiştirmiyor.

tek bildiğim, tecrübemle sabitlediğim bir şey var ki,

ne zaman alkolle yatsam, ya da gözlerim uykusuzluktan kan çanağına dönse yahut bir o kadar vücudumda yorulmayan tek bir kılcal damarım kalmayana kadar bekleyip yattıktan sonra başıma gelmedi.

- korku,
işin ayrı boyutu. çoğu kez nefesim gider benim, bazılarında bu olmaz. nefesimi derin almaya çalışırım çünkü verdiğimde ikinciyi kolay alamayabiliyorum. * korkudan daha ziyade acınası bir şekil alır kafamın içi. yapmadık ne kaldı diye.

- yorulma,
uyumadığı halde, sanki saatlerce uyumuş bir insanı dövercesine uyandıran karabasan durumu; rem bozukluğu, hazımsılık, iktidarsızlık her ne boksa,

çözümü yok? yani olmamasının çözümü yok.
sadece uyurken yahut uyuduğunuzu sandığınız bir zamanda, kulağınız çınlar. ilk çınıltıyla beraber yattığınız pozisyonda değişiklik yapın, elinizi oynatın; hemen, aniden. yoksa, zavallı göğsünüz öylesine ısınır, şah damarınız sanki veda eder gibi
boynunuza asılır ki acıdan, yorgunluktan, halsizlikten bir sıfır başlarsınız.

ben skor tutmuyorum artık. sadece ağız dolusu gülerek uyandığım bir sabahın hayali kuruyorum.

çözümü olan beri gelsin. zira başınıza gelince yapacaklarınızda tez yazabilirim.