erdal eren

teoman'ın 'iki çocuk' şarkısı onu hatırlatır.
sözleri şöyledir:

el sallamıştı annesine bayram izni dönüşünde
hissetmiş miydi oğlunu kurşun kalbi deldiğinde

kan revan içinde yanyana aynı köprüde
annelerinin rüyalarında öldükleri yaşlarıyla
ateşi harlı delikanlılar
ne şehit ne kahramanlar
düşmansız bir savaşta
düştüler kalkmayacaklar

emin değildi kendi bile dokunmuş muydu tetiğine
kesin olan tek şeyse en yakın mahkumdu ipe

kalpte kurşun ilmek boyunda iki çocuk ölüm karşısında
hep çocuk kalacaklar büyümeden birer tabutta
ama yaşıyorlar, gülüyorlar annelerinin rüyalarında...