hayat

tuhaf bir zamanlama oyunu. olacak olan, sadece olması gereken zamanda oluyor. ne öncesinde ne de sonrasında. bunu kesinlikle değiştiremiyorsunuz. ve bazen doğru zaman geldiğinde kendinizi bir seçim yapmak zorundayken buluyorsunuz.

bazen bir şeyler oluyor. isteseniz de olmayan, ne kadar çabalasanız da gerçekleşmeyen, uğruna çoğu şeyden vazgeçebileceğiniz şeyler. nedenini anlamıyorsunuz. kendinize ve çevrenize soruyorsunuz ama cevabı kimse bilmiyor. ya da verilen cevaplar tatmin etmiyor. ağlamak, üzülmek, daha da çabalamak nedenini anlamanıza yetmiyor. ve sonra bir noktada yapabileceğiniz tek şey durmak oluyor. duruyorsunuz. sakinleşiyorsunuz. bencilliklerinizden arınıyorsunuz. hayat size sabretmenin ne olduğunu öğretiyor. ve sabrederken olgunlaşıyorsunuz. ve sonunda olmayan "o şeyin" neden olmadığını öğrenebilecek ve o nedenin ağırlığını kaldırabilecek kadar olgun olduğunuzda hayat gerçekleri ayağınıza seriyor.

şimdi ellerim titrese de, yapmam gerekenin ne olduğunu biliyorum. zor olanı seçmem gerektiğini biliyorum. çünkü bunu yapabilecek gücüm olduğunda gerçekleri öğrenmemi istedi hayat. gerçeği bilsem ve ne kadar istesem de onu seçmeyecek kadar olgun ve güçlü olmamı bekledi hayat.