vicdani ret

kafa karıştıran konudur.
ilk olarak; öyle bir şey olursa belki ben dahil bir çok gencin yapacağı eylemdir. çünkü hep askerde olan pisliklerle büyütülmüş, büyümüş insanlar çok fazla. ben gidip orada psivuara s*çıldığını görüp nasıl şimdiki ruh halimde olabilirim ki?
veya kimse kimseyi kandırmasın, nöbet tutarken verilen silahların eskiliği, çalışmıyor olması, göstermelik olması, askerin zor durumda bile kullanamayacağı gerçeği ( hesap verme korkusu vs ) , ki disko bile kalkalı bir kaç yıl oluyor burada. ayrıca orada vatani görev adı altında komutanların egosunu tatmin etmek nasıl bir vatan sevgisine bağlanabilir tartışılır.
ve burada düzen kurmuş insanların alınıp oraya kapatılıp sonra gönderilip sıfırdan başlatılmasından başka bir şey değildir.
kusura bakmasın kimse ama bu düşüncelerin sebebi insanlar, evet korkuyorum askere gitmekten, öldürülmekten değil, canım feda o aşamada, ama aşağılanmak? okumuş belki öğretmen olmuş bir bünyenin orada tek üstünlüğü(!) bir devre önce gitmiş olması olan insanlar tarafından ego tatmin edilmesi. insanı bu adam yapmaz. insanı eğitim yapar. askerden döndükten sonra dolandırıcılık yapan yok mu? var, pezevenklik yapan? var, uyuşturucu satan? var, tabi ki insanın içinde olması gerekir böyle şeylerin peki zaten içinde olan adam değil midir?

kimse beni antimilitarist, ordu düşmanı, şöyle böyle diye etiketlemesin. bütün siyasetlerden uzak, bütün dinlerden uzak, her ne kadar din olmasa bile ateistlikten bile uzak, bütün ırk söylemlerinden uzak bir yazıdır bu. anlayan için.

olursa kaldıramayacağım bir şey var; o da bizim geri çekilip pkklıların ve bu ülkeyi bölmek isteyenlerin sızması, ele geçirmesi.
işte sırf bu yüzden tüm o pisliklere, tüm o şeylere karşı gidip orada o bozuk silahı tutarım. çünkü mecbur. mecbur der gider yaparım. ve tüm oluşan o yargıların dahilinde bu vatanı korumuş olurum, belki ölerek, belki bir gazinoda gazoz içerek. içeriği kimseyi bağlamaz. biz askerlik yapmayana kız vermeyen bir toplumuz. herkes der ki askerlik adam eder o yüzden kız vermiyorlar ama bilmezler ki artık insanlar askerliğe ayak bağı olarak bakıyorlar.
çobanlar yönetir sürüyü, koyunlar ancak mee ler. birazdan demet akalın süpriz bir aşk patlatır bütün bu yazılanlar, düşünülenler, konuşulanlar unutulur. kasmasın kimse boşuna.