facebook

bilgisayarınızın başında huzurla oturursunuz bi kaç arkadaşınızla facebookta konuşup müzik dinleyip videolara, fotoğraflara bakıp zaman geçiriyorsunuzdur, işte konuştuğunuz veya konuşmak isteyebileceğiniz herkes orada gibi gelir. sanki aynı masadasınız ve istediğinize her an erişebilirmişsiniz gibi, üstüne üstlük tüm dedikodulara yeni eklenmiş fotoğraflara ve kimin kiminle nerede olduğuna da hakimsinizdir sanki hepsi gerekliymiş gibi...

ama sonra kalkıp bi durduğunuzda orada geçirdiğiniz zamanın ne kadar boktan olduğunu fark edersiniz, ne sevdiğiniz bi barda sevdiğiniz insanlarla sohbet etmeye benzer ne de sahilde denizi seyretmeye. sonuç tatminsizliktir o sayfaya boş boş bakmakla geçirdiğiniz zaman tam bir tatminsizliktir.

çekilmiş onlarca güzel filmi izleyip o güzellikleri görüp de facebook ta zaman harcamak resmen acıklı görünüyor kısaca bana. sözlükte çıkış butonunun üzerine gittiğinizde karşınıza çıkan açıklama bi şeyler ifade ediyor bu durumda: çıkarın! çıkarın beni buradan! dışarda masmavi bir gökyüzü beni bekliyor. baharın getirdiği bütün çiçekleri tek tek koklamak istiyorum. ve bir alkış istiyorum. hayattan keyif aldığım için.

işte facebook hakkında düşündüğüm bu.