bugün

gıdıklamaca

adından da anlaşıldığı üzere gıdıklamaca oyunudur.

aslında itiraf etmek gerekirse böyle bir oyun var mı bilmiyorum sözlük. bizim aileden başka oynayan da görmedim zaten. küçükken babam bizi gıdıklardı ve kahkahalara boğulurduk. sonra kız kardeşim, abim, ben ve annem; babama karşı bir takım oluştururduk ama yine yenilirdik. adını da biz uydurmuştuk zaten, canımız sıkıldığında gider babamı gıdıklamaya başlardık ve oyun başlardı. ve hayatımda hiçbir oyundan bu kadar zevk alamadım henüz sözlük, ve itiraf edeyim ki çok özledim. o oyunu, o kahkahaları, o sıcak mutlu aile ortamını. *
© copyright 2005 - 2026