zerkalo

--spoiler--
Dinle düştüm ve ilginç şeyler buldum. Şu köklere, otlara bak. Hiç bu bitkileri merak ettin mi? Şu bitkiler hissedebilir hatta anlarlar. Ağaçlar, bu fındık çalılığı. Onların acelesi yok. Biz etrafta koşuştururken ve basmakalıp konuşurken. Bu içimizdeki doğaya güvensizliğimizden kaynaklanıyor. Her zaman bu şüphecilik, telaş ve durup düşünecek zamanımız yok.

--spoiler--

https://www.youtube.com/watch?v=j3nLqQOj52A&feature=share

http://www.facebook.com/p...o.php?v=10150374475908726

--spoiler--
Bir adamın tek vücudu var,
Tek hücreli gibi.

Ruh yorgun ve hasta
üç boyutlu kabuğu ile,

Kulakları,ağzı,gözleri
bir bozuk paranın büyüklüğünde

ve derisi yaralı ve damalı,
Parçalanmış bir iskelet.

Korneaya kadar kanat çırptı cennet baharı,

Buz sapanı fırlat,
Savaş arabalı kuşlara.

O yaşadığı kalem hapishanesinin kafesinden duyuyor,

Tarlaların ve ormanların tıkırtısını,
yedi mevsimin geri çekilişini.

Beden olmadan ruh çıplaktır,
bluz olmadan bedenin çıplak kalması gibi:

Düşünmeden gelecek yaklaşıyor,iyi değil,
Kelimeler yok yeni fikirler doğmadı.

Cevabı olmayan bir soru:
Her kim geri gelirse

Dansçının olmadığı bir yeri kim terk eder?

Bir başka ruh hakkında düş gördüm,
Başka bir kılık:

ıstırap arasında yer değiştirirken
Ve umut,onu yaktı,

Alkol gibi,ve uzaklaştı,oyuncular gölgesiz

Ve anılar gibi yok oldular.
Leylaklar çayır kokuyordu.

Koş ona,çocuğum,yas tutma
Orfeus'un karısının kaderine,

dünyanın sonuna kadar sür,
bakırdan hulohop'un bütün bunları görmen için.

Adımlarına cevap verene kadar,
Küçük bir iz olabilir,

Dünya neşeli ve güçlü sinyaller veriyor,
Her kuvvetli kemiğe.
--spoiler--

tarkovsky ile filmleri üstüne yapılan bir röportajdan:

- Fransızlar için "Ayna" Proust'un, belleğin dünyasını çağrıştırıyor.

- TARKOVSKi: Proust için zaman zamandan öte bir şey. Bir Rus içinse bu bir problem değil. Proust için daha çok yayılmak, açılmak sözkonusu. Biz Ruslarsa kendimizi korumak zorundayız. Rusya'da çocukluk anıları, geçmişle hesaplaşmak, pişmanlık üzerine yoğunlaşmış çok güçlü bir edebiyat geleneği vardır.

- "Ayna"da bu gelenekten mi?

- TARKOVSKi: Evet, zaten bu film Rus seyircisi arasında birçok tartışmaya yol açtı. Bir gün filmin gösteriminden sonra, halka açık olarak düzenlenen tartışma iyice uzamıştı. Gece yarısından sonra salonu temizlemekle görevli temizlikçi kadın geldi ve artık salonu boşaltmamızı istedi. Filmi daha önce görmüştü ve tartışmanın niye bu kadar uzun sürdüğünü anlamıyordu. Bize, " Aslında herşey çok basit: Birisi hasta düşer ve ölümden korkmaya başlar. Birden başkalarına yaptığı kötülükleri hatırlar. Özür dilemek, kendini afettirmek ister" dedi. Bu basit kadınn herşeyi anlamış, filmdeki pişmanlığı kavramıştı. Ruslar içinde bulundukları zamanı yaşarlar. Edebiyat da yalnızca bu zamanla yapılır ve basit insanlar bunu çok iyi anlar. "Ayna" bu anlamda biraz da Rusların öyküsüdür. Pişmanlıklarının öyküsü. Salondaki eleştirmenler filmden hiçbirşey anlamadıkları halde, ilköğrenimini bile bitirmemiş bu kadın bize kendi gerçeğini, Rus halkının pişmanlığı gerçeğini söylüyordu.