eberk

seytanin ne yaparsa yapsin ruhunu asla ele geciremeyecegine inandigim ust duzey bunye. onu anlatmak icin kurulan cumlelerin daha once seytana kendini anlik utkular ugruna satmis insanlar tarafindan/icin kullanilmis olmasi tanimlanmasini zorlasitiriyor. kirletmeye kiyamiyorum cunku, masumiyetini anlatmaya calisirken elime yuzume bulastirmak istemiyorum. iste onun icin boyle olumsuz cumleler kuruyorum, korkuyorum bu kadar acik etmekten onu. sonra koruyamamaktan korkuyorum. sebep olmaktan korkuyorum mutsuzluguna. kendini yoz degerler arasinda kaybetmesine..
ve her zaman o ucan otobusun pusulasini elinde tutmasini istiyorum.
hep kendi kararlarini kendi vermesini, acele etmemesini..
once dusunmesini..
ve her daim olmasini..
(bkz: viva paranoia) ***