otogar ve otobüslerin vazgeçilmez karakterleri

şehirler arası yolculuk yaparken karşılaşılan karakterlerdir.

şoför: genelde iki tanedirler ve etliye sütlüye karışmazlar, en az bir tanesi uyuyordur. bunları mola aralarında görürüz ve sorularımız varsa yöneltebiliriz: "kaç saat sonra orada olur?" - "kaç dakika sonra kalkacak?"

muavin: çay-kola doldururlar, pasta-kek verirler, sonra geçip bir yerde uyurlar. arada bir anons yaparlar 'değerli yolcularımız' diye. yolcularla konuşurken bazıları utangaçtır, bazıları kaşarlaşmış. gözlerinin altı şiştir çoğu zaman hepsinin.

sürekli horlayan adam: adından da anlaşıldığı gibi, sürekli horlar. en belirgin özelliği nerede olduğunu göremezsiniz, adeta görünmezdir. koro kuranları da var otobüs içinde. sürekli horlayan kadın konusuna hiç girmek istemiyorum.

susmak bilmeyen çocuk: genelde beş yaşlarındaki kız çocuklarıdır. sürekli annelerine, babalarına yüksek sesle sorular sorarlar. ilerleyen saatlerde sızıp kalırlar.

zırt bırt ağlayan bebek: zırt bırt ağlayıp kafa şişirirler, uyutmazlar adamı. tüm otobüsü gerilime sokarlar. en belirgin özellikleri bilmem kaç oktavlık sesleridir. eğer altlarına yapmışlarsa ve anneleri otobüs seyir halindeyken değiştiriyorsa altlarını, bol sabırlar...

zırt bırt ağlayan bebeğin annesi: otobüsün en mahcup kişisidir, yüzü kıpkırmızıdır. çocuğuna her ne kadar sinirlense de herkes, acınır bu kadına. annelik zor iş... çocuğunu emzirmeye kalkarsa kimse sapıklık yapmasın!

sopalık yolcu: her zaman bir ön koltukta oturan yolcudur, sonuna kadar yatırırlar koltuğu, yolculuğunuzun içine ederler... rahat rahat hareket edemezsiniz, sadece servis esnasında düzeltirler koltuklarını(anons yapılmasa 'koltukları düzeltin' diye onu da yapmayacaklar). genelde orta yaşlıdırlar.

üniversite öğrencileri: bazen gruplar halinde, bazense tek kişilik kadrolardan oluşurlar. eşofmanlarıyla göze çarparlar mola saatlerinde. sigaralarını içip, işeyip otobüse dönerler. yol boyu film izler bazıları. bütün ikram isimlerini ezberlemişlerdir; otobüsün şoför ve muavinden sonra en tecrübelileri bunlardır. ve bir mp3 çalarları vardır hemen hemen hepsinin, oradan müzik dinlemek de en sevdiklerindendir.

askerlik dönemindeki askerler: bu kişilerin arkadaşları genelde otobüslerin geç kalkmasına neden olurlar. bu yolcular otobüse neşe ile girerler, arkadaşlarına el sallarlar. otobüs terminalden çıktıktan sonra o neşelerinden eser kalmaz.

hiç uyanmayan yolcu: bu yolcular adlarından da anlaşıldığı gibi gözlerini ne molalarda ne de ikram esnalarında açarlar, sanki bir aydır uyumuyorlar sanırsınız. en iyi özellikleri horlamamalarıdır. muavinlerin en çok sevdikleri yolcu tipidir bu.

çiftler: ya sevgililerdir, ya nişanlılardır, en kötü ihtimalle evlilerdir. yan yana otururlar hepimiz biliyoruz, sanırım bunlar birbirlerini gerçekten seven çiftlerdir. mola anlarında erkek kişisi kadını alır yedirir, içirir, işetir, otobüse geri getirir. çocukları varsa bu görevleri bu sefer kadın çocuğuna uygular.

yaşlı amcalar-teyzeler: genelde çekingenlerdir ama bazıları vardır ki tam muhabbet delisidirler. televizyonlarını genelde üniversite öğrencilerine ya da muavine ayarlatırlar ve hep aynı kanalı izler dururlar, en sonunda sıkılıp uyurlar.

sigaracı tayfa: her otogarda ve mola yerinde sigara içerler(feribot dahil). kapı önlerinde dev küllüklerin yanında gruplar halinde sigara içerler sessiz sakin(arkadaşları varsa sohbet ederler o ayrı). sigarasız bir mola düşünülemez onlar için.

pahalı restoran asilzadeleri: pek yorum yapmayacağım. zaten sadece o mola yerlerindeki kaliteli restoranlara girerken görüyorum bunları. genelde orta yaşlı çiftlerdir. bunlar otobüsteki ikramları da almaz. *

otogar esnafı ve dilencileri: hepsi dolandırıcıdır kısaca. esnaf yolcuların çaresizliğinden faydalanır, dilenciler insanları kandırır. minnacık çocukları alıp kucaklarında gezdirirler o soğukta, bazen de otobüslerde girip kart dağıtırken görürüz bunları(para verenlere hayır dua ederler, vermeyenlere içten küfür).

travesti yolcu: bu güne kadar bir kere çıktı karşıma, pek görünmezler otobüslerde. nasıl olur da erkek bileti keserler bunlara anlamam. ne yapın ne edin yanınıza oturtmayın. hayatımın en korkunç yolculuğuydu.