the moor

öksürük sesi duyulan ve karanlıkta dinlenirse korkutan şarkıdır. introsu benightedvari bir şekilde saldıran, fakat sakin introsunda bile lanetli ve ürkütücü bir hava bulunandır. clean vokalsiz olması daha çekici olurdu lakin sayın akerfeldt şarkının belirli ölçüde çekici olmasını istemiş anlaşılan. clean vokalsiz dedik, fakat şarkının sonundaki if you'll bear with me bölümü insanda gaz ötesi duygular uyandırmak için tasarlanmış.

şarkıda, tüm opeth şarkılarında olduğu gibi küçük kısımlar halinde parçalanmış clean vokallerin arkasında zekice ve sakince örülmüş gitar sesleri duyuyoruz. mikael akerfeldt vahşice olmasına rağmen gayet anlaşılır o mükemmel brutal vokaliyle nefret duygumuzu su yüzüne çıkartıyor. kalbimizdeki en küçük acizliklerin bile kalelerini fethediyor resmen o nefret duygusu.

işte böyle beylik laflar ettiren bir şarkıdır the moor. insanın hissettiklerinden sadece birkaçını yazmasına izin verir. zira, bu küçük beyinlerimizle adeta bir tanrısal kelam olan bu şarkıyı eleştirmek ne haddimize? kafalardaki tüm soru işaretlerini silerken, bir soru bırakıyor güzel şarkı: neden brutal yapmıyorsun artık akerfeldt, neden?