happy feet

başlarında penguen yavrularının sevimliliğinden dolayı ''oyy oyyy anaam uyy uyy guduuuu'' gibi garip nidalarla izlenen film. o nasıl güzelliktir nasıl şekerliktir yavrulardaki. suratımı büzüştürüp onların güzelliklerine bakarken başlangıçta okuldaki şarkı söyleme bölümlerini dikkatle izleyemedim. mumble karakteri ne kadar sevimliydi yahu, şarkı söyleyemiyor diğerleri gibi ama oldukça karizmatik, cesur ve tuttuğunu koparan bir karakteri var. dış görünüşü de diğerlerinden farklı mavi gözlü ve daha kabarık tüylü. tüm penguenleri örgütleyip dansetmelerini sağlayan da o. filmi izlerken siz de ayaklarınızın pat pat oynadığını farkediyorsunuz. mumble'ın hayvanata bahçesini akıl hastanesi olarak değerlendirmesi, insanlara uzaylı demesi, ''burda kimse penguence bilmiyor'' diyerek üzülmesi de başarılıydı.

babasının ''burdan git oğlum'' dediği sahnede ise benim gibi birçok insanın gözlerinin dolduğunu farkettim.

film mesaj verme kaygısı taşıyor evet ama ''mesaj vereceğiz'' amajı sırıtmamış bunu hissettirmeden yapıyor. sinemadan çıkışta ben oldukça mutluydum