talat aydemir

Türkiye tarihindeki başarızılıkla sonuçlanmış iki darbenin mimarı kişidir.

ilk darbe girişiminde tüm tanklar ve harbiyeliler, meclisi ve bakanlıkları kuşatmış iken, ve çankaya köşkünü korumakla görevli binbaşınında en yakın arkadaşı olması sebebi ile kendi tarafında yer alıp, kendisine ettiği telefonda "genelkurmay başkanı, cumhurbaşkanı, başbakan ve bakanlar şu anda çankaya köşkünde emrim altındaki birliğin kontrolündedir. isterseniz hepsini tutuklatabilirim efendim" demesine karşılık, tutuklamtmayıp gitmelerine izin vererek mağlubiyeti kabullenmiş ve ismet inönü'ye büyük fırsat vermiştir.

ismet paşa'da askeri üstünlüğünü ve yüksek kişiğini kullanarak duruma el koymuş ve söz verdiği üzere talat aydemir ve yandaşlarını sadece emekliye sevketmiş, divan-ı harbe vermemiştir.

Emekliye sevk edildiği ilk gün eşine "bu iş burada bitmedi" demiş, ikinci darbenin sinyallerini vermiştir.

Harbiyelilerin, Adalet partisinin "aldanan harbiyeliler" sözüne istinaden, bir törende "harbiyeliler aldanmaz" yazılı bir çelenk bırakması, ve her izin günlerinde talat aydemir'in evinin önünden geçit töreni yaparak kendisini selamlamaları, talat aydemir'i yüreklendirmiş ve ikinci darbesi için kolları sıvamıştır.

Sivil olarak giriştiği ikinci darbesinde başarılı olmasın tamamen şom ağızlılığı sayesinde 27 mayıs'ın isyancı subayı alparslan türkeş tarafından balına engellenmiş, bu sefer iş ismet inönü'ye kalmadan genelkurmay başkanı cevdet sunay tarafından halledilmiştir.

ikinci darbe girişimi radyo evi baskını ile sınırlı kalmış ve radyonun tamamen genelkurmay başkanlığı eline geçmesinden sonra, talat aydemir ve yandaşları kaçmışlardır.

Yakalandığında ismet paşa tarafından yeniden affedileceği ümidi yazılarından anlaşılan yalnız albay, ismet paşa'nın infaz edin emri üzerine asılmıştır.

Asılmadan önce damadına verdiği vasiyet mektubunda, gönül verdiği ve hep yanında bulunan harbiyelilere yakın olmak için Harbiye bahçesine gömülmeyi istemiş ve mezar taşına da şu sözün yazılmasını rica etmiştir;

"Harbiyeliler aldanmaz"

inanarak baş koyduğu yolda insani zaaflarından dolayı başarısız olmuş idealist bir askerdi. *