ben bu yazıyı sana yazdım

metin üstündağ

k: merhaba.
e: merhaba.
k: gorusmeyeli uzun zaman oldu..
e: evet.
k: neler yaptin?
e: sensizlige alistim.
k: ciddi misin?
e: tika basa.
k: niye ki?
e: cunku sen, beni ve hayatimi evvela kendinle doldurdun, sonra da cekip gittin..
k: bilmiyordum.
e: hicbir sey bilmiyorsun sen zaten. kirginim bu yuzden sana ben cok.
k: neden kirginsin?
e: cunku sen, bana evvela kaybetmeyi ve mutsuzlugu sevdirdin, sonra da gittin. bir basina cok mutlu oldun.
k: sikildim ama ben kaybetmekten ve cok mutsuz olmaktan.. sonra baktim, meger cocuk oyuncagiymis kazanmak ve mutlu olmak. hem benim kazandigim, hayatimin geri kalanini korumak oldu sadece. yine de ozur dilerim.
e: bir sey degistirmez ki bu..
k: bilmiyordum.
e: ikinci kez diyorsun bunu.
k: ozur dilerim.
e: bunu da ikinci kez diyorsun.
k: ne yapabilirim?
e: hicbir sey... gecilmis zamanin davasi olmaz.
k: tamam, ben bir hayvanim.
e: estagfirullah.
k: yo.. esta, esta.. anlamaliydim, hissetmeliydim..
e: ama o vakitler senin kalbin cok kalabalikti.
k: olsun, seni farketmeliydim ben yine de.
e: belki benim de sucum var.
k: senin ne sucun olabilir ki?
e: sadece seni sevdim. seni sevmekten baska birsey yapmadim.
k: ama ben onu da yapmadim.
e: seni herkes seviyordu zaten.
k: bilmiyordum.
e: ucuncu kez siginiyorsun bu kelimeye.
k: ne yapabilirim ki?
e: bu da ikinci oluyor.
k: haklisin.
e: haklilik, haksizlik meselesi degil ki bu...
k: ne istiyorsun benden? elimi, kolumu mu keseyim? ne yapayim, kirik kalbini onarmak ve affettirmek icin kendimi?
e: hicbir sey istemiyorum senden. yalnizca kritik yapiyoruz, 'oynat hayatcigim' oynuyoruz iste, tek kale yasanmis ve bitmemis bir sevginin ardindan.
k: devam et, itiraf et. icinde biriktirdigin beni kus suratima. suc kalbime, haydi...
e: artik pek fazla gorusmesek de haberlerini aliyordum ordan burdan. yani ne yalan soyleyeyim, hayatta tokezledigini, dustugunu duydugumda, hakkinda nahos seyler anlatildiginda, aninda anlatilanlara yalan da olsa, yuzde bin bes yuz de ben katiyor, inaniyor ve buyuk keyif aliyordum bundan.
k: inanmiyorum.
e: inanabilirsin.
k: peki nicin?
e: acik acik ve uluorta, kucak dolusu yasayamadigim sevgim, ayni derecede nefrete donusmustu cunku. sevgilisinden intikam almak icin meshur sarkici olmak isteyen tiplerin oldugu o eski yerli filmleri anliyordum artik. senin mutluluk haberlerin geldikce, kalbime kramplar giriyordu. bir canli bomba olup elinde, yaninda, yorende patlamak istiyordum. sirf parcalarimi gorup omur boyu dinmeyen bir vicdan azabi cekesin diye.
k: sana karsi bilmeden takindigim ilgisizligimin seni bu derece derinlestirmesi ilginc degil mi?
e: entel entel konusma. derinlesmek degildi ki benim muradim. mutlu olmak istiyordum sadece. evet, mutsuz oldukca derinlestim, derinlestikce de boyumu gecti umutsuzlugum ve nihayet gecmisle boguldum... sen ise hem kendi, hem de benim gecmisim uzerinden atladin, attaya gittin.
k: sana sarilabilir miyim?
e: sefkat dilenmiyorum senden.
k: ne yapmami istiyorsun?
e: hicbir sey. yalnizca beni mutlu kilacak organlarimi kerpetenle soktun, his uclarimi acimasizca zimparaladin, bunu bilmeni istiyorum. bunu bil ve zibar git!
k: bilerek yapmadim ki...
e: bilerek yapsaydin cok uzulmezdim zaten. bilmeden yaptigin icin kalbim portledi.
k: konustukca kaniyor kelimeler.
e: evet.
k: keske.. keske, keske dye baslamasaydim bunca yil sonra seninle tekrar konusmaya.
e: keske.
k: beni affedebilecek misin?
e: affedersem, olursun icimde. oysa ben seni yuregimde cengelli bir igne gibi tasimak ve arada bir kanirtmak istiyorum. yasadigimi hissetmek icin..
k: beni hala seviyorsun demek ki.
e: seni degil, seni seven o eski pervasiz halimi seviyorum ben.
k: tekrar ozur dilerim.
e: tekrar hic onemi yok.
k: seey.. beni dovebilirsin istersen.
e: sacmalama.
k: ne yapayim?
e: dur biraz.
k: ve fakat ozne tikandi, yuklem ilerlemiyor. en iyisi paragraf paragraf uzaklasmak buradan. kendine ve kendindeki kendime iyi bak.
e: peki, zeki.