anne

ilk kundagin
ben oldum, yavrum;
ilk oyuncagin
ben oldum.

aci nedir
tatli nedir... bilmezdin
dilin damagin
ben oldum.
elinin ermedigi
dilinin dönmedigi
çaglarda, yavrum
kolun kanadin
ben oldum
dilin dudagin
ben oldum.

belki kiskanirlar diye
gördüklerini
sakladim gözlerden
gülücüklerini...
tülün duvagin
ben oldum!

artik isterlerse adimi
söylemesinler bana
'onun annesi' diyorlar...
bu yeter sevgilim bu yeter bana!

bir dedigini iki
etmiyeyim diye öyle çirpindim ki
ve seni öyle sevdim sana
o kadar isindim ki
usanmadim, yorulmadim, çekinmedim
gün oldu kirdin...
incinmedim;
ilk oyuncagin
ben oldum.. yavrum
son oyuncagin
ben oldum...

layik degildim
layik gördüler
annen oldum yavrum
annen oldum!

(bkz: arif nihat asya)