three days grace

üç albümünü de indirmenizi değil, paranız varsa ve albüm koleksiyonu yapmaya hevesiniz de varsa direk almanızı önereceğim; hayatımın grubu. three days grace, one-x, life starts now adlı üç albümleri vardır. 1992'de groundswell adıyla kurulmuş ve 1997'de groundswell olarak wave of popular feeling adında bir albüm yapmışlardır ki bu albümde bile adam gontier henüz ergen olmasına rağmen ışıldamaktadır. şahsen 2-3 yıldır aralıksız dinliyorum ve dinlemeye başladığım andan beri favori grubum kendileri. adam gontier, brad walst, barry stock, neil sanderson... hiçbir elemanı belki enstrüman düzeyinde bir virtüöz performansı sergilememektedir, life starts now albümündeki 1-2 şarkı dışında hiçbirinde gitar solosu yoktur, ama bir şekilde sarar ve dinlettirir kendini three days grace. çünkü müziği müzik için yaparlar, şov için değil, kesinlikle piyasa da değillerdir. her ruh halinize uygun şarkısı vardır, hiçbir çıkış bulamazsanız da adam gontier'ın sesinden i don't care'i dinlemek bile yeter insana. sahne performansları da gayet cayır cayırdır; özellikle get out alive, gone forever grubun performansıyla, i hate everything about you, riot gibi şarkılar da dinleyicinin katkısıyla bambaşkadır. live at palace'ı izlerseniz demek istediğimi anlarsınız.

(bkz: adam gontier)
(bkz: brad walst)
(bkz: barry stock)
(bkz: neil sanderson)

1 thing 2 say 3 days grace 4ever.