uyumak

doğal bir ihtiyaç diye biliyoruz değil mi? sonraa... uyku halindeyken beyin fonksiyonlarının daha farklı çalıştığını, vücut metabolizmasının yavaşladığını, bir ölüden farksız olduğumuzu biliyoruz. evet. ama bunların dışında yani aslında daha farklı olmayan ama dışında da olan(nasıl oluyor şimdi anlatamıyorum.) bir şeyler de ben yazmak istiyorum.

birgün, sabahın körü diyebileceğimiz saatlerde, sıcacık yatağımda ımfs hmssf diye uyurken, adeta bi bebek gibi nefes alıp verirken, aniden uyandım. içgüdüsel olarak mutfağa gittim ve bir bardak su içtim. yatağa döndüm. önce sağ tarafıma dön.. pardon sizi ayrıntılarla sıkıyorum. uykuya dönmeye karar verdim, yatıyorum işte gözlerimi kapamışım, uyumaya çalışıyorum anlıcan. ulan sonra, 'uyumak ne komik, ne delice bir eylem. hatta eylemsizlik lan!' diye geçirdim aklımdan ve bi kahkaha patlattım. evet, uyumak bi eylemsizlik eylemi. hangi normal insan şöyle der ki, ' ben mümkün olduğunca az hareket edicem, gözlerimi kapatıcam, konuşmıcam, gülmücem, arada kendimi kaşımak dışında hareket etmicem .' lan bu çok komik geldi bana o an.

her neyse sanırım deliriyorum. tanrım..