bugün

facebook

--spoiler--
Artık bazı şeylerin farkına varmamız lazım. Ben belki farkındayım ama farkında olmayanların sayısı bi hayli yüksek özellikle 13-17 yaş arası.

Tarih derslerinde M.Ö(milattan önce) M.S(milattan sonra) konularını durdurup biraz da olsa F.Ö(facebooktan önce) F.S(facebooktan sonra) konusunu işlemeli sistem. (Hz. isa'ya saygısızlığımdan dolayı istemiyorum, Teşbih amaçlı.)

Facebook olmadan önce sokaklar daha dolu doluydu(hatırladığım kadarıyla)

Sokak aralarında ip atlayan kız çocukları, top peşinde koşturan oğlanlar sırf arkadaşı pas atmayıp kaleye vurdu diye ona bağırım söven haylaz oğlan vs.

Yine elinden tasoları dilinden ise "res-tas" kelimesini düşürmeyen oğlanlar.

Şimdi?

Facebook başında pinekleyen çocuklar, ilgi çekmek için yanlış kişiliğe bürünen yaş aralığı 13-17 olan 'ergen' diye tabir edilen sorunlu veletler. Sırf sevgilisini dürttü diye(13 14 yaşında ne sevgilisiyse bu artık) dürten oğlanı "arkadaş olarak ekleyip" sövmeler, hakaret etmeler, "Lan seni bir bulursam bilmemnaparım" diye tehdit etmeler.

Ve bir de şu ego olayı var ki önemsiz gibi görünüp aslında çok önemli bir olay bu.

Facebook gerçekten faydalı bir site. Arkadaşların ile haberleşmek, uzun süredir görüşmediğin bir arkadaşının fotoğraflarının sürekli gözünün önünde olması ve özlediğinde açıp bakman gibi bir çok faydası var.

Ama her güzel şeyin bir de kötü yanları olur malesef ki bu kötü yanına kapılanların oranı daha yüksek.

Örneğin adı büşra olan birinin ßü$ra yazması. Aslında tek sorun Türkçenin katledilmesi değil, Küçük yaşta çocukların "marjinal" olma çabası. Belki anlamını dahi bilmiyor ve o olmak için uğraşıyor. Halbuki en güzel dillerden birisi bizim dilimiz isminin güzelliğini katletmese daha bir hoş olacak ama bunu farkedemiyor, Ya da seneler sonra farkedip arkasına bakıp "Lan bunları ben mi yazmışım?" ya da seneler sonra "Sanki kendisi 2 3 sene önce öyle değilmiş gibi öyle olanlar ile dalga geçmek" gibi.

Neyse konuyu saptırmayalım şu "beğendirme çabası" konusunda durmak istiyorum biraz.

interneti kullanmayı sevdiğim için internette girmediğim delik yok, genelde iyi yönleriyle kullanıyorum. Facebookta olsun, Twitter ve benzeri sosyal sitelerde olsun ya da forumlarda olsun hep bir beğendirme çabası ve az önce dediğim yaş aralığındaki gençler, çocuklar.

En basiti "Ünlü olmayan taşlar" adlı sayfalar. işte kimi güzelliğiyle beğeni topluyor, kimi orasını burasını açıp beğeni topluyor, kimisi çirkin oluyor fakat facebook chati kullanıp "Aday 8i beqensene .k" diyor bir şekilde bakıyorum 300 400 kişi tarafından beğeniliyor. Ee sonuç? diye soracak olsam o kişilere cevap verecek kapasitede değiller. Zaten o soruya cevap verecek kapasitede olsalar bunu yapmazlar.

Bugün profilimde dolaşıyorum bi bayan arkadaşım aynen şöyle yazmış "aşağıdaqi baqlantı 299 olmuş onu 300e tamamlayın .k" yorum yapmamak için zor tuttum kendimi "Ulan 1000 olunca ne olacak?" diyemedim çünkü biliyordum önce yorumumun sonra profilimin silineceğini ama susarakta olmuyorki be kardeşim.

Herhangi bir bağlantının altında saçma ya da mantıklı(onlara göre) bir tartışma içerisine girip haklılığını "yorumun beğenilmesine" bağlayan bir genç toplum. Ve aynı toplum arkadaşlarına link atıp "Yorumumu beqenir misin?" diyen bir genç toplum.

Lütfen, lütfen aklınızı başınıza alın. Kimse için değil, kendiniz için yaşayın. insanlar tarafından beğenilmek, sevilmek güzel bir duygu evet ama bunu zorla ya da hatırla değil, kendi hallerine bırakarak başarın.

Okuyan herkese teşekkür ediyorum.

--spoiler--

http://ugurcifdaloz.blogs...facebook-ve-gencligi.html
© copyright 2005 - 2026