barda

gidip görülesi bir filmdir. bu muhakkak. son dönemde çekilen türk filmlerinin arasından kolaylıkla sıyrılabilecek niteliktedir, nejat işler mükemmele yakındır fakaaat bir gemide olmamıştır. nasıl anlatsam filmin senaryosunun öykünüldüğü konu zaten malum. bunu bir bar ortamına taşıma fikri sinemasal açıdan baktığınızda dahice.

fakat keşke barda başlayıp barda bitseydi. Başlangıçtaki geyik muhabbetleri sondaki zorlama diyaloglar iğreti durmuş.filmden bir fight club, nejat işler'den bir tyler durden beklentisiyle giden biri olarak filmden keşke en azından gemide kadar olsaydı diyerek çıktım.
evet çarpıcı bir film ama o kadar, çarpıcı sadece.

--spoiler--

ayrıca barda bir trajedi öyküsüdür. orda yaşananlar, bir kaç gencin trajedisini anlatmaktadır. ama ben filmi izlerken o gece tecavüze uğrayan ve başka bir şiddet görmeyen kızın, kurtulduğunu düşündüm. tecavüz orda yaşanan en büyük trajedidir ama filmin verdiği trajedi barın içindeki sahada çok iyi futbol oynayabilen bir gencin dizinden vuruluşu, ya da izleyicilerin çoğunun filmin başında antipatisini kazanmış bir diğer gencin vurulmasıdır. ama birinin ölmesi ya da dizinden vurulması tecavüz kadar trajik değildir. ama burda yaşanan korkunç anları çarpıcı bir şekilde izleyiciye aksettirmeye çalışan bir filmin tecavüzleri böylesine es geçmesini yadırgadım.
--spoiler--

sonuç olarak herkesin gidip görmesini istediğim bir film olmuş barda.bir amerikan ya da avrupa filmini nasıl acımasızca eleştirebiliyorsam bir türk filmini de o şekilde eleştirebilmemi sağlamış olması nedeniyle - yani türk filmi işte bizim filmimizi biz gidip izleyeceğiz ve kötü yanlarını çok fazla eleştirmeyeceğiz ki gelişebilsin - tarzı bir film değildir. çok şükür ki kendi sinema gerçeklerimle bir türk filmini de rahatlıkla eleştirebiliyorum. bunun için serdar akar'a teşekkürü bir borç bilirim.