aşk

Karanlık bir suyun içindeyim. Bir balık gibi korkuyorum. bitmez tükenmez insan isteklerine ortak olup, nefes alamadan gökyüzünü son kez göreceğim günü bekliyorum. işte ağları atmaya başladılar, ışıklar yakıp bizi çağırıyorlar.

Öylesine bıktım ki korkmaktan, her gece bir taşın altına saklanıp yaşamaktan değil, yaşamaya çalışmaktan!

Kimse dur demedi, ben ağlara yüzerken, kimse "özleriz" diye de geçirmedi içinden, biliyorum.

Yaklaştıkça ağlara, gecenin karanlığında gökyüzünün mavisini gördüm. Bir çift mavi!

Ağlar sanki saçları olmuştu, mavi gözleri...

Öldüm sandım, bir insan suretinde serin bir kumsala düştüğümde!

Önce başı düştü göğsüme, sonra biramdan bir yudum aldı. dudaklarının ıslaklığı kaldı sigaramın üzerinde.

Sarıldım, bilmeden sarılmanın anlamını.

Her yanımı kaplarken vücudunun ılıklığı, öldüm sandım.

Öldüm sandım, aşık olurken.

Son kez gördüm gökyüzünün mavisini, bir o kaldı senden geri..