beyaz geceler

baş karakteriyle aşırı ölçüde estanteneler ve düşün benzerlikleri paylaştığım dostoyevski romanı. yalnızlığın buhranı ve kısır döngüsünden sıyrılıp kapıyı çalan bir aşkın pençesinde kıvranmanın ve tekrar yalnızlığın bulanık yollarına düşmenin üstadın kalemiyle anlatımı. birebir olmasa da o karakter benim resmen. farklı olan kısım ise haliyle kendimi dostoyevski kadar güzel anlatamamam olsa gerek.