babam der ki

"oğlum" der, "üzülme" der.
sigarasını yakar anlatacaklarının önemini göstermek istercesine. "fakültede bir çocuk vardı, kimse ismini bilmezdi. aşık derdik ona...bir kıza aşık olmuş, sürekli anlatıp dururdu: ne kadar sevdiğini, ona kavuşamadığını, ona yazdığı yüzlerce şiiri okuyamadığını, her gün evinin önünde gizlice saatlerce beklediğini... sonra başka bir kızla tanıştı, evlendiler. ismi ekrem di galiba."
içinden "bu muydu yani?" diye geçirsen de, ağzından "peki baba" çıkar. sonra balkona çıkar bir sigara da sen yakarsın. içindeki ateş belki sönmemiştir ama ilk suyu serptiği için teşekkür edersin içinden babana. şükredersin Allah'a.