fırıldak gazeteciler

son bir iki haftadır televizyondaki yayınlara bakıyorum ve yok artık diyorum. 12 Eylül referandumu ile 12 Haziran seçimleri arasında televizyonlardaki programlarda birden sıkça görmeye başladığım adamlar fark ettim. Uç noktalara gelen iki tanesinden özellikle bahsetmek istiyorum; Rasim Ozan Kütahyalı (bkz: rok) ve Mehmet Baransu. (bkz: mb)

rok'yı ilk gördüğüm zaman, fikri akyüz, sonrasında mustafa akyol, ümit zileli ve ümit akdağ ile beraber politika konuşuyorlardı. Bu arada, konuşuyorlardı diyorum hani makul bir tanımlama oldu; 10 dakika önce siyah dediğine sonra beyaz deyip, konularında ciddi olmaya çalışan bu adamları çıldırtması ve diğerlerinin zıvanadan çıkması ile devam eden çamaşır makinesi gurultusu desem daha yerinde olacaktı. Sonra başka politika programlarında da gözüken bu vatandaşın, helin avşar ile pozlarını gördüm. ya daha sonra da bir eğlence programında sunucu olarak gördüm.

yorum yapmayı bitirmeden diğerinden de bahsedeyim; hanefi avcı konusunda ortaya çıkıp aklına geleni sıkan, polisle istihbarat ilişkisi olduğu belli olan bir arkadaş mb. dün de erman toroğlu ve ahmet çakar ile futbol programındaydı.

Arkadaş, söyledikleriniz tutarsız. 10, hadi haksızlık etmeyeyim 20 kelimelik altı doldurulmayan kavramlarla fikir beyan ettiğinizi söylüyorsunuz; bunların hiç bir muhalif gazeteci olmayan bir programda nasıl saçmaladıklarını görseniz, hiç biri diğerinin ne söylediğini anlamıyor sıkıp duruyorlar. Ya hadi kimse sizi itelemiyor, halk sizi kabullendi izliyor diye program yaptığınızı varsayıyorum. Bu magazin spor programlarına atlamak nereden çıktı?

insanın bir çizgisi istikrarı olur kardeşim. siyaset konuşuyorsan belli bir birikimle konuşacaksın, kahveye arkadaşlarınla görüşmeye gelir gibi canlı yayına çıkıp sallıyorsunuz. hadi ciddiye almadık ciddiye almadık, nereye kadar yahu? eğlence programı, spor programı; siz yarın dizide oynamaya kalkar, dans yarışmasına da katılırsınız bu seviyeyle! Ergenekon ve Balyoz diye iki sözde örgütü yıllardır döndürüp döndürüp durdunuz, ortada somut hiçbirşey yok, sizden kaçalım diye spor-eğlence programlarına insanlar verdi kendini. Burada da karşımıza çıkıyorsunuz! Yeter ya, görmek istemiyorum, televizyon seyretmekten vazgeçtim sizin yüzünüzden!

Bu ülkeye ne oluyor anlamak zor, ya ben kafayı yedim, ya da insanlar çıldırmış.