bugün
- 21 kasım 2026 kocaelispor fenerbahçe maçı26
- evcimen olmak3
- uyudunuz mu10
- tayyip ölünce başa kim geçecek sorunsalı7
- muş ta yangın merdiveninin devrilmesi3
- kellikleriyle akılda kalmış isimler13
- çalışmadan yaşayacak gelirin olsaydı ne yapardın16
- tinto brass6
- 31 karşıtları kripto dincidir3
- bir yazara entrylerinden aşık olmak24
- ciddi ciddi 31 çekene sapık diyen sapıklar7
- street fighterda chun'liye yenilmek8
- askerde karşılaşılan ara geçiş formları11
- gizli osuranları nasıl anlarız8
- fenerbahçeyi ligden çekmek6
- gecenin şarkısı9
- anın görüntüsü24
- bitcoin'in yeniden 60 bin doların üzerine çıkması3
- gta 631
- 21 kasım 2026 galatasaray samsunspor maçı14
- feyza altun2
- uludağ sözlük efsane nesil toplanıyor zirvesi 202685
- 31 ci değilim yaygarası yapan ezik4
- birdaha dünyaya gelsen hangi yılda doğardın5
- flört uygulamalarında eşleşme algoritması10
- true sapığının süresiz çaylak olması17
- millet çatır çatır gta6 oynarken senin 5'i oynaman7
- iremga10
- age of empires oynarken annenin kek getirmesi5
- ciddi ciddi 31 çeken sapık erkek5
- yazarların diline dolanan şarkı5
- yabancı el sendromu3
- arkadaşlar nasılsınız19
- akp kime çalışıyor12
- en güzel ilhan irem şarkısı4
- age of empiresta türkleri seçmek5
- hayat enerjinin bitmiş olması4
- 1996 doğumlu sözlük yazarları4
- erkeğin aşık olduğunda yaptıkları6
- sözlükte gururla 31 çeken yazar3
- kumar bağımlılığı10
- aldatan erkekler sapıktır9
- tanju özcan'ın tahliye edilmesi4
- azer bulbulun en sevdiginiz sarkisi5
- true nickli yazar4
- çekirdek çitlemek3
- kıble bitlisli belkıs filmi4
- atları bağlayın geceyi burada geçiriyoruz4
- cem tv3
- donsuz banyo yapılır mı4
bursa'dan balıkesir'e doğru giderken yaklaşık 30 km. sonra bir tabela karşılar insanı gölyazı (apolyont) ve altında ağlayan çınar diye. koyu kahve bir zeminin içine alınmış bu tabelaya uyup, direksiyonu sağa kıvırınca tarlaların (mütemadiyen incir ve zeytin) içinden kıvrıla kıvrıla giden yol; insanı gölün kıyısına götürür. deniz veya göl veya ova insanlara sanki hep medeniyet getirmiş gibi. "göl insanı" ıscacık oracıktan geçen herkes "merhaba, hoş geldiniz" der. selamsız komaz insanı.
gün akşama devriliyorken gölün batıya bakan kısmı bir tasa akıtlımış altın gibi parlar. ordan eski "rum evlerine" kale burçlarına baka baka gelince, bir adam yaklaşır insana ve dünyanın en güzel kızına "merhaba" der. bu ev benim evim der. bu evin hemen duvarında duran muazzam renkteki granitlere bakan gençlere "bunları istanbul'dan gelen ecnebi ve türk talebeleri yaptı" der. emek ortada. belli ki bu ecnebi ve türk talebeleri, insanlığın ortak dilinden en güzel türküyü döktürmüşler bu duvarlara. bir koşu, bir soluk, bir ses gibi atılıp insan elinden tutmak istiyor bu ortaklaşa yaşamın, bu güm çarpan çıkarsız emeğin...
adını veriyor amca, "eskiden buralar çok güzeldi" der. "akp buranın belediyesini kaldırdı merkeze bağladı bu hale geldi" der. yapıyı gösterir "bu rumlardan kalma" (tarihi yapı) akabinde "şu gördüğünüz dut ağacı" tam 110 yaşında. benden önce vardı burda belli ki benden sonra gidecek. benden sonra bu gölün dizleri önünde hep eğilecek. tıpkı kale burçları gibi yüzyıllarca duracak...
sonra dünyanın en acı hikayesine geçer, benim bir oğlum vardı. 40 sönce öldü. 40 sene önce 18 yaşında öldü. sağ gözünde sabit bir nem. bell ki 40 yıldır oraya asılı kalmış. yaşasaydı eğer "60" yaşında olurdu. 40 yıldır yalnızım. 40 yıldır yıldızım sönmüş. 40
yıldır dünyam kayıp. 40 yıldır bir hançer saplamışım göğsümün ta ortasına onu kederle taşırım. 40 yıldır kapım açık 18 yaşında bir çocuk çalacak kapıyı, girecek içeri diye. 40 yıl önce yitirilen bir evladın acısını hala o sabah yaşanmış gibi tazecik taşır içinde.
işte yol oraya düşünce, bu adamla iki kelama tutuşunca insan... o an anlar ki, insan, evlat acısı üstü örtülemeyen dünyanın en kederli acısıdır. sıkar durur boğazını, ejderha olur kırbaçlar ruhunu...
gün akşama devriliyorken gölün batıya bakan kısmı bir tasa akıtlımış altın gibi parlar. ordan eski "rum evlerine" kale burçlarına baka baka gelince, bir adam yaklaşır insana ve dünyanın en güzel kızına "merhaba" der. bu ev benim evim der. bu evin hemen duvarında duran muazzam renkteki granitlere bakan gençlere "bunları istanbul'dan gelen ecnebi ve türk talebeleri yaptı" der. emek ortada. belli ki bu ecnebi ve türk talebeleri, insanlığın ortak dilinden en güzel türküyü döktürmüşler bu duvarlara. bir koşu, bir soluk, bir ses gibi atılıp insan elinden tutmak istiyor bu ortaklaşa yaşamın, bu güm çarpan çıkarsız emeğin...
adını veriyor amca, "eskiden buralar çok güzeldi" der. "akp buranın belediyesini kaldırdı merkeze bağladı bu hale geldi" der. yapıyı gösterir "bu rumlardan kalma" (tarihi yapı) akabinde "şu gördüğünüz dut ağacı" tam 110 yaşında. benden önce vardı burda belli ki benden sonra gidecek. benden sonra bu gölün dizleri önünde hep eğilecek. tıpkı kale burçları gibi yüzyıllarca duracak...
sonra dünyanın en acı hikayesine geçer, benim bir oğlum vardı. 40 sönce öldü. 40 sene önce 18 yaşında öldü. sağ gözünde sabit bir nem. bell ki 40 yıldır oraya asılı kalmış. yaşasaydı eğer "60" yaşında olurdu. 40 yıldır yalnızım. 40 yıldır yıldızım sönmüş. 40
yıldır dünyam kayıp. 40 yıldır bir hançer saplamışım göğsümün ta ortasına onu kederle taşırım. 40 yıldır kapım açık 18 yaşında bir çocuk çalacak kapıyı, girecek içeri diye. 40 yıl önce yitirilen bir evladın acısını hala o sabah yaşanmış gibi tazecik taşır içinde.
işte yol oraya düşünce, bu adamla iki kelama tutuşunca insan... o an anlar ki, insan, evlat acısı üstü örtülemeyen dünyanın en kederli acısıdır. sıkar durur boğazını, ejderha olur kırbaçlar ruhunu...
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com