sonisphere 2011

hacı olduğum festivalimsidir. hayatımda yapmak istediğim en önemli şeylerden birini gerçektiren festivalimsi oldu. 5 grup da performas olarak iyidi ancak organizasyon bildiğin sıçış. arkadaş festival adı altında organizasyon yapıyosun ama alakası yok. sıralı konser yapmak ne zamandan beri festival oluyor. girmesi dert çıkması dert aç kalan mı dersin susuz kalanlar mı dersin sıcaktan yananlar mı dersn 540 lira verip boktan bi açıdan izleyenler mi dersin.

mastodon'un canlı performasını merak ediyodum açıkçası en önlerde izledim. o sıcağa rağmen gayet keyif aldım.

in flames, benim sevdiğim in flames olmadığı için uzaktan izledim biraz. onların da performasnları iyidi ancak bana hitap etmediler öyle uzaktan baktım. eskiden nerdeyse her konserde epise 666 çalarlardı. isveçli grup gittiğinden beri pek sevmiyorum.

alice dedeye söylecek tek kelime bile yok. en az iron maiden kadar iyidi. setlisteki parçaların çoğunu bilmiyodum ama hepsinde coşturdu. o yaşta o perforsmans çok etkileyici önünde saygıyla eğiliyorum.

slipknota dair pek bi yorum yapmak istemiyorum zira sevenlerine saygısızlık olucak. sahneye çıktılar sevenlerini coşturdular indiler bu kadarını yazsam yeter.

iron maidena gelince kelimeler yetmez diye düşünüyorum. bu kadar beklemiyodum açıkçası ama bu performans insan ötesi bişi. sahnenin hafif sağında janick'in tam önündeydim. gruptaki en sevdiğim adam tam önümdeydi rüya gibi bişidi. setlist açısından final frontier tutu olduğu için üzülüyodum ancak çaldıkları kadarı bile yetti. özellikle blood brotherstaki janick solosu, dance of deathteki adrian solosu, 2 minutes to midnighttaki bruce çığlığı benim açımdan ekstra güzeldi. beklenen setlist çalındı ve bitti. mutlu ayrıldım konserden.