aşk

...kulaklarımı tıkıyor, gözlerimi kapıyor bir şeyler.. bir kara basan gibi etrafımda dolanıyor sinsice, beraber geçtiğimiz yollardan tek başıma geçmeye korkuyorum. kandırıyor dostlar. anlık teselliler doyurmuyor acımı.. kendimi uyutmakta oldukça zorlanıyorum. her şey sessiz kalıyor, bir zaman sonra, baktığımda göreceğim tek şey; boş kadeh ve şişeler.. kötü kokan nefes ile açıyorum gözlerimi güne. hiç bir şey yokmuş gibi... huzurluyum sanki... taa ki onu bana hatırlatacak lanet bir nesne, eşya, koku ve 'huzur' hissedene kadar. onu hatırlatacak o kadar ayrıntı var ki.. kimse onun kadar gerçek değildi.. neyse yine akşam oluyor...