taksim

eğer ki çok sevdiğin biriyle gezdiysen burada, bir sonraki gittiğinde her şey üstüne üstüne gelir.
ya da televizyonda taksimin her hangi mekanını görürsen, uzaklara dalarsın.uzak dediğim yer taksim.
kaybolduğun ara sokakları hatırlarsın, 2 biraya 50 lira verdiğini hatırlarsın.
ve taksimin ortasında öpüşmeni hatırlarsın.
ve deliler gibi sevdiğini haykırdığında yanındaki kişi haricinde kimsenin seni umursamadığını hatırlarsın.
çünkü taksimde herkes senin gibidir, herkes sendir.
sen de herkessindir.
karşıdan karşıya geçmek için bile kırmızı ışıkta bekler gibi beklemek zorundasın.
ezginin günlüğü diyor ya; geçmem bi daha kadıköyden,boş laf.geçmem bi daha taksimden.
asıl sen zehir ettin bana taksimi be.
her yerine bi anı koymak zorunda değildin.