abla olmak

-tam tokatı gediğine oturtma anında, kardeşin gözündeki parıltıya siniri kurban etmek.

-ödevlerini son ana kadar yapmayan kardeşin, bir gün kala dönem ödevini yazıp bitirmek.

-''ablağ canım kek istedi'' sesini duyduğunda saat gece 1 se bile ''banane lan'' diyememek ve ordan 3 yumurta çıkar yoğurdu da al gel demek.

-üniversite okurken ufak kardeşin sizi çalışıyor zannetmesiyle -bi türlü anlamaz okuduğunuzu- bayram tatillerinde eve gidildiğinde ''bana ne aldın applam'' diye boynunuza atladığında, eli boş gitmemek için harçlığı zorlayıp baba taklidi yapmak.

-9x8' in kaç ettiğini anlamayan kardeşe en az 5393 kez çarpım tablosu ezberletmek.

-kardeşin itinayla kırdığı, annenin göz nuru cam takımlarını yok etme kabiliyeti barındırmak, cam takımına ölü taklidi vermek.

-ingilizceyi ''vas yor neym'' den ibaret sanan kardeşe, öfkeli tatarramazan kıvamına gelinceye kadar gramer öğretmek.

-parası biter zaten hep bu ipne kardeşin, alışkanlık yapmıştır bide, boktan yere cüzdandan 2. bi gider gözü açılır.

-kardeşin yazılı akşamları kabus geceleridir, bakınız: zira sınava girecek kardeş pek umursamaz, abla yusuf yusuf ettikten sonra ünitelerden teker teker soru çıkarıp, ezberle bari şu bi sayfayı lan allahsız diye naralar atar.

-kardeş sürekli birilerinden hoşlanır, ablanın takı toka ve benzeri eşyalarını aşırarak(baya çalarak) ufacık kıza poşetleyip hediye etmesi, ablanın ''sabrım mı deneniyor allah'ım deyip sabır namazı* kılması.'' (böyle bi namaz yoksa da olacak, kılcam. niyet önemli hem. amin.)

-her şeye rağmen ben o kardeşe diyorum ki, (bkz: dertlere sokum sana bi şey olmasın paşam).