şebnem ferah

müzikal yeteneğini ve magazinsel kazıları erbablarına bırakarak tanımlayalım;

insani değerlerine hayran olunabilecek bir insandır.

bir insan taksisine binip, gideceği yere ulaşıp da taksimetredeki tutarı ödeyip üzerine bir de teşekkür eder mi? ben şahsen, bu gibi konularda fazla itina sahibi bir adam olmama ve ben gibi adamları tanımama rağmen böylesine bir nezâket ile karşılaşmadım şimdiye dek. bu gece taksim'in arka sokaklarından bir tanesinde(aşk mabedim hazzo pulo'nun trt'ye bakan kapısının hemen orada) bir taksinin sağ arka kapısı açıldı. ben, yolumda gitmeye devam ediyorken arka kapıdan inen kişi sağ ön kapıyı açarak ön koltukta oturan gitar kutusunu aldı, taksiciye bir banknot uzatıp teşekkürünü etti ve kapıyı kapattı. bir an göz göze geldik ve teşekkür ederken sesini duymasam, bu kısa saçlı hâliyle tanıyamama ihtimâlim vardı kendisini ne yalan söyleyeyim. gözgöze geldiğimizde hafif tebessüm etti ki bir an bana da sırf o yoldan geçiyorum diye teşekkür edeceğini falan sandım. kimbilir belki de kendisine salça olacağımı, imza, fotoğraf veya buna benzer birşey isteyeceğimi tahmin ederek tebessüm etmişti ama gene de "sanatçı kaprisi" dediğimiz hadise bu kadar popüler olmasına rağmen kendisini esir edememiş, tebrikler.

sevgilisinin yaşı mı? çok umursayacağım bir detay olmaz ailesinden birisi veya sevgilisi olmadığım sürece...