tanışmak

bir evredir. süresi vardır. sonra başka bir evreye geçersiniz. yani tanışmışlıktan tanımışlığa geçer, level atlarsınız. -ama benim en sevdiğim bölüm tanışmak bölümü, yeni karar verdim.

geçen biriyle tanıştım, zorla tanışıp tanıttım kendimi.-

biraz bile olsa tesadüfler, hayatlar kesişiyor, benzeşiyorsa sanki "yıllardır tanışıyormuş samimiyeti"yle ona anlatmaya ve onu dinlemeye başlarsınız. biraz bile olsa diyorum fazla birşey demiyorum, fazla birşey yazmıyorum.

garden state filmi vardır belki bilirsiniz. birçok şey anlatır o film. mesela hayatınıza yeni giren insanların hayatınızı bir günde, bir haftada değiştirebileceği anlatılır. senelerdir hayatınızda olan insanların ise bazen hiçbirşey değiştirmediği, katmadığı da anlatılır... işte bazen öyle bir denk gelirsiniz ki, öyle bir "tanış"ırsınız ki, bir bakmışsınız 3 gün geçmiş. bir bakmışsınız çok şey öğrenmişsiniz.

geçen facebook'ta bir arkadaşın paylaştığı cümle şuydu: "hayatıma katkı sağlamayan birisi hayatımdan çıktığında bana birşey kaybettirmez" diye. ee doğru.

bi de işte bunun tam tersi olursa. hem de daha tanışma evresinde olursa.

güzel olur. belki evre hep sabit durur. belki bu çağda en unutulan ihtiyaç budur.